Συνέντευξη στην εκπομπή News 2.0 της Ναυτεμπορική TV και στον δημοσιογράφο Γιώργο Μελιγγώνη.
Το βίντεο της συνέντευξης
Σημεία από τη συνέντευξη
– Δεν είχα προσωπικά λόγους να επανέλθω στην πολιτική, αλλά το είδα ως θέμα δημοκρατικού καθήκοντος, καθώς όταν ψηφίζεσαι από έναν κόσμο, τον εκπροσωπείς. Για να μην δεχτώ να ορκιστώ, θα έπρεπε να υπάρχει ένα ισχυρό επιχείρημα που δεν υπήρχε.
– Θα ήθελα να συμβάλω στην αλλαγή κλίματος στην Αριστερά, διότι το τωρινό την αδικεί σε όλες τις εκδοχές της.
– Ο ΣΥΡΙΖΑ με τον οποίο εκλέχτηκα δεν υπάρχει τώρα. Σε ό,τι αφορά στον ΣΥΡΙΖΑ έκανα αυτό που θεωρώ καθήκον μου. Πριν από τη διάσπαση είχα στείλει επιστολές, έκανα διαβήματα, προσπαθώντας να την αποτρέψω, όπως και τον εκφυλισμό που ακολούθησε. Δυστυχώς δεν κατέστη δυνατό.
– Μίλησα με ηγετικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και αυτό που ένιωσα ήταν μια παρότρυνση για να μπω στη Βουλή και να δράσω ως ανεξάρτητος βουλευτής της Αριστεράς και αν μπορέσω να βοηθήσω για την αλλαγή κλίματος. Επομένως το έδαφος είναι καθαρό.
– Θα προσπαθήσω να συνεισφέρω στον στόχο για τρεις μετατοπίσεις: Πρώτη, από την πολεμική στον διάλογο. Δεν είναι δυνατόν στον χώρο της Αριστεράς να υπάρχουν δυνάμεις που να μην συνομιλούν. Δεύτερη, πρέπει να δούμε μετακίνηση από τα πρόσωπα στις πολιτικές, στις ιδέες. Τρίτη, να περάσουμε από τις διαφωνίες, στους κοινούς στόχους. Είναι ντροπή να λέμε ότι σήμερα δεν υπάρχουν στην Αριστερά πέντε κοινοί στόχοι για τους οποίους να παλέψουμε. Παραδείγματος χάριν, μπορούμε να αγνοήσουμε σήμερα το λαϊκό αίτημα για πολιτική αλλαγή και να μην συζητήσουμε με ποιον τρόπο θα επιτευχθεί;
– Ο όρος «Αριστερή Συμπαράταξη» μου αρέσει. Βεβαίως είναι φιλόδοξος. Στο κεφάλαιο της εναλλακτικής προοδευτικής διακυβέρνησης, θεωρώ τον ρόλο του Τσίπρα καθοριστικό. Στο κομμάτι το κυβερνητικό, βλέπω θετικά την προσπάθεια που γίνεται. Στο κομμάτι της προοπτικής της Αριστεράς υπάρχουν ανοιχτά θέματα.
– Είμαστε στην αρχή της ανασύνθεσης του πολιτικού σκηνικού. Σε αυτό το στάδιο εμφανίζονται νέα κόμματα και αποσύρονται, χάνοντας τον λόγο ύπαρξής τους· αλλά έχει ξανασυμβεί. Πονάω για τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν μου είναι αδιάφορος. Και όσοι μένουν στο κόμμα πρέπει να έχουν αυτογνωσία και να απαντήσουν στο ερώτημα τι είναι ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα και τι μπορεί να κάνει. Ενδιαφέρει και πώς θα κλείσει ο κύκλος ενός κόμματος. Μπορεί να κλείσει με αξιοπρέπεια, οργανωμένα και συντονισμένα. Μια ευχή ήθελα να κάνω: να συνειδητοποιήσουν αυτοί που είναι σήμερα ΣΥΡΙΖΑ ότι εκπροσωπούν μια ιστορία. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ανήκει μόνο σε αυτούς. Ο ΣΥΡΙΖΑ ανήκει σε όσους αγωνίστηκαν για το κόμμα και μέσα και δίπλα. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν τίμησε την ιστορία του όσο θα έπρεπε. Το κυβερνητικό έργο διαβλήθηκε και μέσα από το κόμμα.
– Η Ελλάδα χρεοκόπησε γιατί ενώ υπήρχαν κίνδυνοι τους υποτιμούσαμε, ήδη από την ένταξη στο ευρώ. Χαρακτηριστικά σας λέω ότι το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου το 2007, πριν από την κρίση, ήταν 14%, όταν το κανονικό θεωρείται 4 με 5%. Έπειτα, ακολουθεί μια περίοδος ισχυρής ανάπτυξης 2002-2007 και αντί να μειωθεί το δημόσιο χρέος, αυξήθηκε και φτάσαμε στον πανικό του 2010 χωρίς μαξιλάρι ασφαλείας.
– Μπήκαμε στα μνημόνια χωρίς να διεκδικήσουμε υπαρκτές δυνατότητες και λύσεις. Το 2015 ήρθε αργά. Εξ αρχής η χώρα έπρεπε να διεκδικήσει να μην αποκλειστεί από τις αγορές, το 2015, έπειτα από ένα πλήρως αποτυχημένο πρώτο μνημόνιο και ένα δεύτερο που δεν ολοκληρώθηκε, ερχόμαστε και προσπαθούμε να αποφύγουμε τα μνημόνια – δεν το καταφέραμε- και αν μπορούμε να πετύχουμε μια ρύθμιση του χρέους που να δημιουργεί διάδρομο ασφάλειας για αρκετά χρόνια. Αυτό το πετύχαμε με το δημοψήφισμα, αφού χωρίς αυτό δεν μας το έδιναν.
– Το ντοκιμαντέρ για το 2015 είναι μία στοχευμένη προσπάθεια. Ο σκοπός της είναι να δείξει ότι η Ελλάδα κινδύνευσε, όχι όταν χρεοκόπησε ούτε όταν αγνοούσαν οι κυβερνήσεις τους ορατούς κινδύνους ούτε όταν μπήκαμε στα μνημόνια, αλλά το 2015. Το θεωρώ ιστορικό λάθος και πολιτική σκοπιμότητα.
– Το 2015 έκλεισε η συζήτηση για Grexit. Λέω με σιγουριά ότι το 2015 θα επαναξιολογηθεί και ελπίζω αυτοί που λένε διάφορα σήμερα, για εκείνη τη περίοδο να έχουν το θάρρος να αναγνωρίσουν ότι έκαναν λάθος.
