To θέμα της σημερινής συνεδρίασής μας είναι η «Ολοκληρωμένη Στρατηγική για τη Νέα Γενιά».

Θα κάνω μια μικρή αναφορά στο ζήτημα, όπως το κατανοούμε και όπως προκύπτει από τα διαθέσιμα στοιχεία.

Θα μου επιτρέψετε λοιπόν να διακρίνω τέσσερις διαστάσεις θεματικών που το συγκροτούν και τους λόγους που επιβάλλουν τη δυναμική παρέμβαση της Πολιτείας:

• Η κοινωνική διάσταση. Από τα στοιχεία του 2015 προκύπτει ότι το 48,7% των νέων διατρέχει κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού. Ο κοινωνικός αποκλεισμός, αν δεν αποτραπεί, οδηγεί τους νέους να εγκλωβιστούν σε συνθήκες επισφάλειας ή ανασφάλειας, πολλές φορές μάλιστα για μεγάλο μέρος της ζωής τους. Άρα δεν μιλάμε απλώς για ένα πρόβλημα, μιλάμε για μια σοβαρή κατάσταση που πρέπει να ανατρέψουμε και να αποτρέψουμε στο μέλλον.

• Η οικονομική διάσταση. Ο αποκλεισμός των νέων από την αγορά εργασίας και η ανεργία τους, με τα ποσοστά για τους κάτω των 25 ετών να φθάνουν στο 44,9% σύμφωνα με στοιχεία του 2016, προκαλεί ένα τεράστιο κόστος για την οικονομία και την κοινωνία. Πολύ περισσότερο όταν οι νέες και οι νέοι, όλες και όλοι αλλά ακόμη περισσότερο εκείνες κι εκείνοι που διαθέτουν υψηλό μορφωτικό κεφάλαιο, εξωθούνται από τις συνθήκες να αναζητήσουν εργασίας στο εξωτερικό, τροφοδοτώντας το φαινόμενο του brain drain.

• Η πολιτική και η πολιτιστική διάσταση. Με αυτά τα δεδομένα εδραιώνεται στη μεγάλη πλειοψηφία των νέων μία αίσθηση μη αντιπροσώπευσής τους και αδυναμίας συμμετοχής τους στο κοινωνικό γίγνεσθαι. Μειώνεται κατόπιν αυτών η εμπιστοσύνη τους στους θεσμούς, στην πολιτική, στη συλλογική δράση και, αντίστοιχα, αναπτύσσονται οι τάσεις του ατομικισμού, της ξενοφοβίας και της υιοθέτησης συντηρητικών αξιών. Το υπόβαθρο αυτό το αξιοποιούν συντηρητικές και ακραίες δυνάμεις για να δημαγωγούν και να αποπροσανατολίζουν τους νέους σε διάφορες αντιδραστικές κατευθύνσεις, ενεργοποιώντας κοινωνικούς αυτοματισμούς.

• Η τέταρτη διάσταση είναι αυτή που συνδέεται με το δημογραφικό πρόβλημα της χώρας. Θα μας δοθεί η δυνατότητα να τα συζητήσουμε αυτά αργότερα και με την ευκαιρία της νέας αναπτυξιακής στρατηγικής. Θα διαπιστώσουμε εκεί ότι είμαστε μία κοινωνία η οποία συρρικνώνεται αριθμητικά και γερνά πληθυσμιακά. Βεβαίως, οι μακροχρόνιες προβλέψεις είναι αμφιλεγόμενες σε αυτές τις περιπτώσεις, αλλά σύμφωνα με τις ενδείξεις που υπάρχουν μέχρι σήμερα, χωρίς αντιστροφή των τάσεων θα έχουμε μείωση του πληθυσμού και γήρανσή του, με όλες τις συνέπειες που έχει αυτό στην κοινωνική ασφάλιση, στην ανάπτυξη και τη συνολική προοπτική για τη χώρα και την κοινωνία.

Με βάση λοιπόν τα παραπάνω, δεν αρκεί να μιλήσουμε απλώς για μία πολιτική ή για κάποιες δράσεις για τη νέα γενιά, αλλά οφείλουμε να συγκροτήσουμε μία ολοκληρωμένη, συνολική στρατηγική. Αυτό που προσπαθούμε λοιπόν να πραγματοποιήσουμε, ως ΚΥ.Σ.Κ.ΟΙ.Π., είναι να περάσουμε από την υλοποίηση αποσπασματικών και επιμέρους δράσεων, στη χάραξη μιας συνολικής στρατηγικής, την οποία στη συνέχεια θα εξειδικεύσουμε και θα αξιολογούμε. Αυτή την Ολοκληρωμένη Στρατηγική για τη Νέα Γενιά πρέπει να την αντιληφθούμε ως έναν μείζονος σημασίας εθνικό στόχο, όχι μόνο για το «σήμερα» αλλά και ως παρακαταθήκη για το «αύριο» της χώρας.

Αυτό, επομένως, είναι το έργο που καλούμαστε να φέρουμε εις πέρας ως κυβέρνηση και η σημερινή συνεδρίαση είναι ένας σημαντικός σταθμός στην πορεία επίτευξης του στόχου μας.

*Εισήγηση στη συνεδρίαση του Κυβερνητικού Συμβουλίου Κοινωνικής Πολιτικής