«Οι κοινωνικές ανάγκες απαιτούν προοδευτικές απαντήσεις»

Το αποτέλεσμα των γερμανικών εκλογών και ειδικά η μεγάλη πτώση του Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος, σε συνδυασμό με την άνοδο της ακροδεξιάς, αναζωπυρώνουν τη συζήτηση για το μέλλον της Σοσιαλδημοκρατίας στην Ευρώπη.

Η εξέλιξη αυτή, ερχόμενη μετά τη συντριβή του Σοσιαλιστικού κόμματος στη Γαλλία και την κρίση του Σοσιαλιστικού κόμματος στην Ισπανία, δεν είναι μεμονωμένη, αλλά αντανακλά την υπαρξιακή κρίση ενός ιδεολογικού και πολιτικού ρεύματος που «σφράγισε» τον 20ο αιώνα.

Πολλοί αναλυτές, ακόμη και από το εσωτερικό της Σοσιαλδημοκρατίας, θεωρούν ότι τα κόμματα του χώρου αυτού είναι καταδικασμένα σε «αργό θάνατο», αν δεν ανακαλύψουν εκ νέου τους θεμελιώδεις λόγους ύπαρξής τους και δεν επανασυνδεθούν με τους ιδρυτικούς σκοπούς τους.

Αν, όμως, η μια τάση χαρακτηρίζεται από την υπαρξιακή κρίση, η αντίρροπη της χαρακτηρίζεται από αναζητήσεις στην κατεύθυνση ριζοσπαστικοποίησης και «αριστεροποίησης» τμημάτων της Σοσιαλδημοκρατίας με πλέον πρόσφατο το παράδειγμα του Εργατικού Κόμματος της Μεγάλης Βρετανίας.

Οι εξελίξεις αυτές απαντούν στο ερώτημα που συχνά τίθεται ως προς τις σχέσεις ριζοσπαστικής Αριστεράς και Σοσιαλδημοκρατίας. Το θέμα, δεν είναι η προσχώρηση του ενός στις θέσεις του άλλου, αλλά η διαμόρφωση πεδίων συνεργασίας, χώρων διαλόγου και κοινής δράσης. Αυτό, εκτός των άλλων, προϋποθέτει σαφή οριοθέτηση απέναντι στο νεοφιλελευθερισμό και ανάληψη πρωτοβουλιών για τη συγκρότηση και στην κάθε χώρα ξεχωριστά και στην κλίμακα της Ευρώπης, ενός μεγάλου προοδευτικού συνασπισμού, ικανού να δώσει συλλογική και αλληλέγγυα απάντηση στο σύγχρονο κοινωνικό πρόβλημα και στην κρίση της Ευρώπης.

Στο πλαίσιο αυτό αποκτούν ιδιαίτερο ενδιαφέρον και οι εξελίξεις στο λεγόμενο χώρο της «κεντροαριστεράς» στη χώρα μας. Πολλοί πιστεύουν ότι ο όρος αυτός δεν έχει πλέον νόημα και ότι η διαδικασία που έχει ξεκινήσει για την εκλογή αρχηγού ενός απροσδιόριστου αξιακά, πολιτικά, οργανωτικά και προγραμματικά σχήματος στερείται σοβαρότητας και προοπτικής. Ωστόσο, ανεξάρτητα από την έκβαση των συγκεκριμένων σχεδιασμών, εκείνο που τελικά κρίνεται είναι, αν αυτός ο πολιτικός χώρος θα συνδράμει και θα συμμετάσχει στη συγκρότηση του προοδευτικού πόλου που θα αναλάβει την ευθύνη της ανασυγκρότησης της χώρας και τη θεμελίωση της μεταμνημονιακής Ελλάδας σε νέες βάσεις ή θα καταντήσει ένα ακολούθημα της Δεξιάς, εξέλιξη που -με μαθηματική ακρίβεια- θα οδηγήσει στο μαρασμό αν όχι και στον αφανισμό του.

Το μάθημα από την Ευρώπη είναι σαφές. Όπου η Σοσιαλδημοκρατία έκοψε τη θλιβερή σύνδεση με το νεοφιλελελευθερισμό και προσέγγισε αριστερές δυνάμεις και αριστερά ακροατήρια, τα αποτελέσματα ήταν θετικά (Μ. Βρετανία, Πορτογαλία, εν μέρει Ισπανία κ.ά.). Όπου αντίθετα η μεταστροφή δεν έγινε, άργησε ή δεν ήταν αξιόπιστη, η κατάρρευση ήταν αναπόδραστη.

Και το δίλημμα πηγάζει από την ίδια τη φύση των αναγκών. Τόσο οι ανάγκες των μισθωτών και των «ενδιάμεσων» κοινωνικών στρωμάτων όσο και οι συλλογικοί όροι συνύπαρξης, συνοχής και αναπαραγωγής της κοινωνίας -η «κοινωνική συνείδηση» και η «συστημική ικανότητα» όπως τους κατανοούν ορισμένοι- μπορούν να ικανοποιηθούν μόνο στη βάση ενός νέου προοδευτικού κοινωνικού συμβολαίου σε σύγκρουση με τις πολιτικές που αναπαράγουν και διευρύνουν τις ανισότητες.

Τα μεσαία στρώματα, που στη φάση της οικονομικής ανόδου είχαν πιστέψει στις δυνατότητες ατομικών λύσεων, συσσωρεύοντας ακίνητα και κινητές αξίες ως απόθεμα ατομικής και οικογενειακής εξασφάλισης, είδαν τον ατομικό τους πλούτο να απαξιώνεται. Έχοντας απωλέσει την εφήμερη ασφάλεια της προ κρίσης περιόδου, μοιράζονται, πλέον, μαζί με τον κόσμο της μισθωτής εργασίας την ανάγκη για συλλογικές μορφές προστασίας.

Οι ανάγκες αυτές απαιτούν ένα νέο αναβαθμισμένο κοινωνικό κράτος που μόνο σε συλλογικό κοινωνικό επίπεδο μπορεί να συγκροτηθεί, σε σύγκρουση με το νεοφιλελεύθερο μοντέλο της κοινωνικής αποσύνθεσης και της διεύρυνσης των ανισοτήτων.

Αυτό δημιουργεί την υλική βάση αντικειμενικής σύγκλισης και ορίζει και την κατεύθυνσή της στο πλαίσιο ενός νέου «ιστορικού μπλοκ», μιας μεγάλης κοινωνικής συμμαχίας με σαφείς ταξικές αναφορές και πολιτικές κατευθύνσεις. Ο ΣΥΡΙΖΑ, από την ίδρυσή του θεώρησε ότι η έξοδος από την κρίση και η ανασυγκρότηση της χώρας θα είναι αποτέλεσμα ενός συνασπισμού ευρυτέρων κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων.

Στη βάση αυτής της αντίληψης ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί τον αριστερό κεντρικό πυρήνα μιας προοδευτικής συσπείρωσης, το σημείο αναφοράς μιας συμπαράταξης προοδευτικών δυνάμεων με στόχο την υλοποίηση ενός σχεδίου εξόδου από την κρίση σε πλήρη αντιπαράθεση με τις νεοφιλελεύθερες αντιλήψεις. Γι’ αυτόν το λόγο η στρατηγική μας ήταν και είναι ανοιχτή. Γι’ αυτόν το λόγο άλλωστε υποστηρίξαμε και ψηφίσαμε την απλή αναλογική.

Κατά την άποψή μας, ειδικά σε συνθήκες κρίσης και κρίσιμων διλημμάτων, πολιτικές δυνάμεις που ακολουθούν τη γραμμή των ίσων αποστάσεων, «ούτε με το ΣΥΡΙΖΑ ούτε με τη Δεξιά», είτε δεν έχουν αυτόνομο ρόλο και προοπτική είτε αρνούμενες τη διάκριση Αριστεράς-Δεξιάς έχουν ήδη προσχωρήσει στο σχέδιο της Δεξιάς. Διότι όπως ήδη φάνηκε, η αντίληψη του «ούτε- ούτε» δεν αντιστοιχεί στην πραγματικότητα του σήμερα και στις απαιτήσεις της κοινωνίας. Τα ερωτήματα του πώς θα κινηθεί η χώρα τα επόμενα χρόνια, σε ποια κατεύθυνση, με ποια υποκείμενα και πολιτικούς φορείς, δεν επιδέχονται στρογγυλεμένες απαντήσεις και «ουδείς θα δοξαστεί κρυπτόμενος» δανειζόμενοι τη φράση ενός ιστορικού ηγέτη του Κέντρου.

Οι δυνάμεις που επενδύουν σε μια τυφλή αντι-ΣΥΡΙΖΑ εμμονή διατρέχουν τον κίνδυνο του ετεροκαθορισμού και της αυτοπαγίδευσης που αυτός συνεπάγεται. Η άποψη, για παράδειγμα, ότι θα ψηφίζουν στη Βουλή όχι με βάση την άποψή τους αλλά με βάση τί θα μπορούσε να βλάψει την κυβέρνηση, η ακύρωση δηλαδή του ρόλου της Βουλής, αλλά και η δική τους αυτοακύρωση, κάνει ήδη ορατά τα αδιέξοδα.

Το πρόβλημα με τις καταστάσεις αυτές είναι ότι όταν οι συνθήκες την επιβάλλουν ή όταν συνειδητοποιείται η ανάγκη συνεργασίας, η αυτοπαγίδευση στα πάθη και τους ετεροκαθορισμούς την καθιστά ανέφικτη. Όμως όπως ήδη διαπιστώσαμε, ανεξάρτητα από παλαιές και νέες αντιπαλότητες που γεννά ο πολιτικός ανταγωνισμός, στις συνθήκες που διαμόρφωσε η κρίση, οι κοινωνικές ανάγκες που θα ήθελαν να εκφράσουν πολιτικοί σχηματισμοί του «Κέντρου» και της «κεντροαριστεράς» είναι εξ αντικείμενου «αριστερόστροφες». Αναδεικνύουν γι’ αυτό πεδία συνεννόησης και συνεργασίας που μπορούν να ανοίξουν το δρόμο για προοδευτικές συγκλίσεις.

 

*Άρθρο στην εφημερίδα «Νέα Σελίδα»

Γιάννης Δραγασάκης - Yannis Dragasakis

Γιάννης Δραγασάκης - Yannis Dragasakis

12,887

Υποψήφιος Βουλευτής Δυτικού Τομέα Αθηνών | ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία

"Τα μηνύματα της κοινωνίας & ο κρίσιμος αγώνας που έχουμε μπροστά μας"H 21η Μάη ήταν ένα σοκ για όλες & όλους μας. Και ήταν ένα σοκ όχι τόσο γιατί «έπεσαν έξω οι δημοσκοπήσεις» ή γιατί τις «διαβάσαμε λάθος», αλλά γιατί η επαφή με την κοινωνία, η ζωντανή επικοινωνία με τους ανθρώπους μάς έδινε δύναμη & ελπίδα για την πολιτική αλλαγή.Το βλέπαμε στις μεγάλες συγκεντρώσεις του #ΣΥΡΙΖΑΠΣ & του Αλέξη Τσίπρα στην Αθήνα, στην Πάτρα, στο Ηράκλειο & σε όλη την Ελλάδα. Αλλά & προσωπικά, στην καθημερινή επαφή μου με τους πολίτες στις γειτονιές της Δυτικής Αθήνας εκφραζόταν έντονα η ανάγκη για πολιτική αλλαγή.Η πρόταση προοδευτικής διεξόδου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ είχε αφετηρία ακριβώς τις ανάγκες &τις αγωνίες αυτές. Δεν έπεισε όμως. Κι αυτό μένει στο τέλος της ημέρας. Και για αυτό πρέπει να γίνει η αφετηρία έρευνας & συζήτησης που δεν πρέπει να μείνει στα ρηχά & προφανή αλλά να πάει σε βάθος. Πολλά πρέπει να αλλάξουν στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Και θα αλλάξουν.Προέχει όμως η άμεση μάχη της 25ης Ιούνη, που είναι κρίσιμη για τη χώρα & για την προοπτική της Αριστεράς & της προοδευτικής παράταξης. Στεκόμαστε με σεβασμό μπροστά στη λαϊκή ετυμηγορία & αφουγκραζόμαστε τα μηνύματα της. Όμως το εκλογικό αποτέλεσμα δεν διαγράφει, ούτε αμνηστεύει εγκλήματα που διαπράχτηκαν κατά της δημοκρατίας & του κράτους δικαίου από την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Ούτε εξαλείφει τις συνέπειες της προκλητικά άνισης κατανομής & κατασπατάλησης δημόσιων πόρων. Και δεν πρέπει να υπάρχει αμφιβολία πως μια νέα κυβέρνηση Μητσοτάκη, πιο ανεξέλεγκτη αυτή τη φορά, συνεπάγεται νέες απειλές για το κοινωνικό κράτος δικαίου. Άλλωστε όπως έχει ήδη προαναγγελθεί από στελέχη της, αν αποκτούσε μια πλειοψηφία 180 βουλευτών στη νέα Βουλή, η ΝΔ θα την αξιοποιούσε για την αλλαγή του Συντάγματος με μονομερή τρόπο & σε συντηρητική κατεύθυνση. Είναι ευθύνη μας να επισημάνουμε τους κινδύνους & καλούμε σε δημοκρατική συστράτευση για την αποτροπή τους. Οι εκλογές της 25ης του Ιούνη είναι κρίσιμες και για το μέλλον της Αριστεράς & της προοδευτικής παράταξης. Πέρα από λάθη & αδυναμίες του ίδιου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ που οδήγησαν σε εκλογική απομάκρυνση ανθρώπους που τον στήριξαν προηγούμενα, τα κόμματα της ήσσονος αριστερής & προοδευτικής αντιπολίτευσης με την απαξίωση της απλής αναλογικής, την απόρριψη ακόμη & συζήτησης για προγραμματική συνεργασία & τη μονομέτωπη επίθεση στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ διευκόλυναν αντικειμενικά την ισχυρή επικράτηση της Δεξιάς του κ. Μητσοτάκη. Για την απόκρουση όμως των κινδύνων & για την ήττα της Δεξιάς ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ θεωρεί αναγκαία την οικοδόμηση προϋποθέσεων, μέσα στην κοινωνία, για μια ευρεία συμπαράταξη αριστερών & προοδευτικών δυνάμεων. Και δεσμεύεται ότι θα συνεχίσει να εργάζεται για αυτή.Η άμεση μεγαλύτερη δυνατή στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ είναι, συνεπώς, επιτακτική για τον αποτελεσματικό έλεγχο της νέας κυβέρνησης Μητσοτάκη από αριστερή & προοδευτική σκοπιά, & για την οργάνωση από καλύτερες θέσεις της προοδευτικής ανατροπής των πολιτικών σχηματισμών, & την προοδευτική διέξοδο.Ασφαλώς πρέπει να αναζητηθούν και να συζητηθούν σε βάθος οι αιτίες της ήττας. Αλλά σημασία έχει από πια σκοπιά & με ποιο τρόπο θα «διαβάσουμε» & θα αντιμετωπίσουμε την ήττα. Υπάρχει η επιλογή του ατελείωτου πένθους & της παραίτησης, της συγκάλυψης των προβλημάτων ή της επιδερμικής ενασχόλησης με αυτά. Υπάρχει όμως & η επιλογή να αξιοποιήσουμε την ήττα ως πηγή μάθησης & δύναμης για το μέλλον. Και είναι η μόνη που ταιριάζει στην Αριστερά & η μόνη που έχει δικαιωθεί ιστορικά. Αυτή η «αξιοποίηση» είναι που αξίζει για τον «κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ», που από το 2012 μέχρι σήμερα μας κατέστησε δύναμη ανανέωσης αλλαγής στο πολιτικό σύστημα της χώρας, αλλά & ευθύνης απέναντι στην κοινωνία, τον τόπο & τους ανθρώπους του. Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η παραμονή στη κορυφή των λαϊκών προτιμήσεων αποδείχτηκε πιο δύσκολη από την κατάκτησή της. Και αυτό είναι ένα από τα θέματα που πρέπει να μας απασχολήσουν στο άμεσο μέλλον: με ποιες ταξικές αναφορές, ποιες κοινωνικές συμμαχίες, ποιες οργανωτικές, δικτυακές & θεσμικές μορφές, ποιο πολιτικό σχέδιο & ποιες μεθόδους επικοινωνίας μπορούμε να ανταποκριθούμε στις ανάγκες & τις προσδοκίες του κόσμου της εργασίας, της δημιουργίας & της νέας γενιάς; Μπροστά μας, λοιπόν, έχουμε την πιο κρίσιμη μάχη, τη μάχη που θα κρίνει πολλά τόσο για τη χώρα όσο & για την Αριστερά & τον προοδευτικό κόσμο. Η εύλογη απογοήτευση & η στενοχώρια που από χθες κυριαρχούν, πρέπει να γίνουν βούληση & αποφασιστικότητα για δράση. Να απευθυνθούμε με ευκρίνεια & ειλικρίνεια, στον αριστερό & προοδευτικό κόσμο, για να αξιοποιήσουμε τη δύναμη που θα μας δώσει, ώστε πιο ταπεινά, πιο ταξικά, πιο συστηματικά να χτίσουμε από τα κάτω προς τα πάνω τις προϋποθέσεις του μετασχηματισμού που έχει ανάγκη η κοινωνία μας. Να δημιουργήσουμε ξανά το μεγάλο προοδευτικό ρεύμα, ιδεών, συλλογικών πρωτοβουλιών, πολιτισμικής & κοινωνικής δράσης που διέσωσε την κοινωνία στα πιο κρίσιμα χρόνια της, που έδωσε δημοκρατική διέξοδο στην κρίση το 2015 & πρέπει να μπορέσει να εκφράσει πλειοψηφικά τις δημιουργικές δυνάμεις της κοινωνίας σήμερα. Όλα αυτά όμως πρέπει να σχεδιαστούν & να γίνουν τώρα στις νέες κοινωνικές & πολιτισμικές πραγματικότητες που πρέπει να κατανοήσουμε σε βάθος. Ο κόσμος κρίνει τους ανθρώπους και τα κόμματα «στα δύσκολα». Είμαστε ξανά υπό τη κρίση των εργαζόμενων, της νεολαίας & της κοινωνίας. Και ο πρώτος μεγάλος σταθμός σε αυτή την νέα δημιουργική δοκιμασία είναι η 25η Ιούνη.ΥΓ: Όλον αυτόν τον καιρό στη Δυτική Αθήνα είχα την τύχη να συναντήσω παλιούς αγωνιστές & αγωνίστριες, να συνομιλήσω με πολίτες που έβλεπα για πρώτη φορά, να συναντηθώ με τις αγωνίες αλλά & το πάθος των νέων για ένα κόσμο φτιαγμένο με διαφορετικά αξιακά υλικά. Οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλες & όλους που μου προσέφεραν αυτές τις ζωογόνες εμπειρίες & ξεχωριστά σε όσους και όσες με τίμησαν & με την ψήφο τους για μια ακόμη φορά.ΣΥΡΙΖΑ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΘΗΝΑΣΝεολαία ΣΥΡΙΖΑ Δυτικής Αθήνας ... ΠερισσότεραΛιγότερα
Προβολή στο Facebook
Στο Περιστέρι. Η Δυτική Αθήνα υπερψηφίζει την πρόταση προοδευτικής αλλαγής του #ΣΥΡΙΖΑΠΣ για #ΔικαιοσύνηΠαντούΣΥΡΙΖΑ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΘΗΝΑΣ 1η ΟΜ Περιστερίου Συριζα Προοδευτική Συμμαχία ΣΥΡΙΖΑ Ιλίου ΣΥΡΙΖΑ Αγίας Βαρβάρας ΣΥΡΙΖΑ - ΠΣ Πετρούπολης Σύριζα Αιγάλεω ΣΥΡΙΖΑ Χαϊδαρίου Σύριζα Προοδευτική Συμμαχία Αγίων Αναργύρων 3η ΟΜ ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία Περιστερίου 2η ΟΜ Σύριζα - Προοδευτική Συμμαχία Περιστερίου 5η ΟΜ Σύριζα - Προοδευτική Συμμαχία Περιστερίου "Νέα Ζωή" Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ Δυτικής Αθήνας Νεολαια Συριζα Περιστεριου Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ Αγίας Βαρβάρας Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ Χαϊδαρίου Νεολαία Σύριζα Πετρούπολης Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ Ιλίου Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ Αιγάλεω #εκλογες2023 ... ΠερισσότεραΛιγότερα
Προβολή στο Facebook
Μία ημέρα έμεινε για τις #εκλογές2023.Μιά ημέρα για την 21η Μάη.Με αγωνιστικότητα για την πολιτική αλλαγή.Με αποφασιστικότητα ν’ ανταποκριθούμε στις ανάγκες & τις αγωνίες της κοινωνίας.Με αυτοπεποίθηση για την πρόταση προοδευτικής διεξόδου του #ΣΥΡΙΖΑΠΣ.Με σύμμαχο τον λαό.Με τις τελευταίες συγκεντρώσεις-παράσταση νίκης σε Αθήνα, Πάτρα & Ηράκλειο να δίνουν ψήφο εμπιστοσύνης στον Αλέξη #Τσίπρα.Μια ημέρα για #ΔικαιοσύνηΠαντού. ΓΔρ ... ΠερισσότεραΛιγότερα
Προβολή στο Facebook

Latest Twetter Feeds

YDragasakis @YDragasakis

Could not authenticate you.

Επικοινωνία

Μέγαρο Βουλής
10021, Αθήνα

τηλ (+30) 210 – 370 7299
(+30) 210 – 370 7972

e-mail
ydragasakis@parliament.gr