Το κυβερνών κόμμα  υποστηρίζει ότι ο ΣΥΝ βάζει στο ίδιο τσουβάλι  «ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ.». Μάλιστα κάποιοι λένε ότι πρώτος στόχος είναι το ΠΑΣΟΚ.

Όχι δεν τους βάζουμε εμείς στο ίδιο τσουβάλι. Οι ίδιοι έχουν μπει. Χρόνια τώρα η Ν.Δ. και ο Αρχηγός της κ. Κ. Καραμανλής κατηγορούν το ΠΑΣΟΚ ότι αντιγράφει την πολιτική τους. Τώρα  το ΠΑΣΟΚ και ο αρχηγός του κ. Γ. Α. Παπανδρέου κατηγορούν τη Ν.Δ. ότι αντιγράφει το πρόγραμμά τους. Όταν δύο κόμματα θεωρούν αντιγράψιμα τα προγράμματά τους επιβεβαιώνουν τη σύγκλισή τους. Αυτό άλλωστε δείχνουν και όλες οι δημοσκοπήσεις : η μεγάλη πλειοψηφία της κοινής γνώμης θεωρεί ότι ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. εκφράζουν όμοιες πολιτικές.

 Σε ό,τι αφορά το ΣΥΝ, εμείς απλά λέμε ότι το ΠΑΣΟΚ, πλέον, δεν μπορεί να εκφράζει την Αριστερά. Άλλο ΠΑΣΟΚ, άλλο Αριστερά. Στήριξη συνεπώς του ΠΑΣΟΚ από τα Αριστερά σημαίνει άλλοθι για μεγαλύτερα ανοίγματα προς τα δεξιά.

Τελικά δεν υπάρχουν διαφορές μεταξύ των δύο μεγάλων κομμάτων;

Ούτε αυτό είναι δικό μας θέμα. Αυτοί πρέπει να απαντήσουν. Εμείς εκείνο που διαπιστώνουμε είναι ότι η βασική τους διαφορά είναι ότι στα πλαίσια του δικομματισμού ο ένας πρέπει να είναι στην κυβέρνηση και ο  άλλος στην αντιπολίτευση. Οι διαφορές συνεπώς αφορούν τη νομή της εξουσίας.  Για παράδειγμα, η Ν.Δ. ως αντιπολίτευση κατηγορούσε το ΠΑΣΟΚ ότι ξεπουλούσε «τα ασημικά της οικογένειας». Δήλωνε  αντίθετη στην ιδιωτικοποίηση π.χ. του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, της ΕΥΔΑΠ κ.λπ.. Τώρα υπόσχεται ως κυβέρνηση να ιδιωτικοποιήσει τα πάντα. Αλλά ποιος αμφιβάλλει ότι και το ΠΑΣΟΚ θα έκανε το ίδιο; Άλλωστε το ίδιο το ΠΑΣΟΚ ως βασικό του πλεονέκτημα έναντι της Ν.Δ. προβάλλει ότι μπορεί να εφαρμόζει την ίδια πολιτική με μικρότερες κοινωνικές συγκρούσεις. Όχι άδικα, λοιπόν, πολλοί, ιδίως νέοι άνθρωποι, θεωρούν ότι τα δύο μεγάλα κόμματα, κοινώς, κοροϊδεύουν τον κόσμο.

Πέστε μου τρεις λόγους που θα πρέπει να ψηφισθεί ο ΣΥΝ στις εκλογές.

Η κοινωνία μας έχει ανάγκη από τη φωνή και τη δράση της Αριστεράς. Κάποιος τελικά πρέπει χωρίς δεσμεύσεις και διαπλοκές, να υπερασπίζεται δικαιώματα και κοινωνικές ανάγκες. Κάποιος πρέπει να κρατάει όρθια τη σημαία της πολιτική ηθικής όσο βαρύ κι αν έχει γίνει το φορτίο αυτό στην εποχή μας.

Βεβαίως αυτό δεν αρκεί. Σήμερα είμαστε αντιμέτωποι με ένα νέο κοινωνικό αίτημα για μια διαφορετική Αριστερά, πιο συσπειρωμένη, πιο ισχυρή, πιο ελκτική και ικανή όχι μόνο να υπάρχει αλλά και να ανοίγει μια νέα προοπτική. Το ΚΚΕ βλέπει αυτή την προοπτική μόνο στην ενίσχυσή του. Εμείς καταθέτουμε μια διαφορετική πρόταση, που έχει να κάνει με την υπέρβαση του κατακερματισμού της Αριστεράς, τη διαμόρφωση μιας νέας κουλτούρας διαλόγου και κοινής δράσης, επικαιροποίησης των οραμάτων και της στρατηγικής της Αριστεράς σε συνάρτηση με τα νέα κοινωνικά κινήματα και τις νέες αμφισβητήσεις. Στην κατεύθυνση αυτή βρίσκεται η συσπείρωση που ήδη έχει επιτευχθεί με τα ενωτικά ψηφοδέλτια του Συνασπισμού της Ριζοσπαστικής Αριστεράς.

Τέλος, σ΄ αυτές τις εκλογές έχει αναδειχθεί ένα ευρύτερο δημοκρατικό επιχείρημα υπέρ της Αριστεράς που αφορά στην ποιότητα της δημοκρατίας. Πολλοί και πολλές πέρα από την Αριστερά, ανησυχούν από τον κίνδυνο αμερικανοποίησης της πολιτικής μας ζωής, τον ιδιόμορφο αυταρχισμό της «τηλεοπτικής δημοκρατίας»,  το «κλείδωμα» της πολιτικής μας ζωής από τα δύο μεγάλα κόμματα και τα εξωθεσμικά κέντρα που τα στηρίζουν. Συνειδητοποιούν ότι η λειτουργία της δημοκρατίας απαιτεί όχι μόνο κυβέρνηση αλλά και αντιπολίτευση που να εκφράζει ανταγωνιστικές και εναλλακτικές πολιτικές.