Η πορεία προς το συνέδριο πρέπει να είναι μια πορεία αποσαφηνίσεων και επίλυσης προβλημάτων που μας ταλάνισαν στο παρελθόν. Θέλω να ευχαριστήσω όσους και όσες και μέσα στο κόμμα και ευρύτερα εκδηλώνουν την εμπιστοσύνη τους προς το πρόσωπό μου. Θα ήθελα να καταστήσω σαφές ότι ουδέποτε εξεδήλωσα σχετική πρόθεση ή επιθυμία σε κανένα. Δεν είμαι συνεπώς υποψήφιος ούτε προτίθεμαι να αποδεχθώ σχετικές προτάσεις εφόσον υποβληθούν. Δεν έχουν συνεπώς καμιά βάση όσα γράφονται για δήθεν διαπραγματεύσεις ή για όρους που υποτίθεται ότι θέτω προκειμένου να αποδεχθώ. Τρίτον, παραμένω φυσικά στη διάθεση του κόμματος με μοναδικό κριτήριο, αλλά και φιλοδοξία, να συμβάλω για μια θετική πορεία και του ΣΥΝ και της αριστεράς γενικότερα. Θεωρώ ότι το πιο κρίσιμο και χρήσιμο στην παρούσα φάση είναι να θέσουμε τα σωστά ερωτήματα. Και το σωστό ερώτημα για τούτη την ώρα δεν είναι “ποιος θα είναι νέος πρόεδρος”, αλλά ποια πρέπει να είναι η συγκρότηση της νέας ηγεσίας κατά την επόμενη περίοδο και, δεύτερο, τι πρέπει να κάνουμε από τώρα ώστε η όποια νέα ηγεσία να επιτύχει στο έργο της.

Προσωπικά θεωρώ σημαντική -τη σημαντικότερη, θα έλεγα- πηγή προβλημάτων το γεγονός ότι δεν μπορέσαμε ως τώρα να διαμορφώσουμε στον ΣΥΝ μια ηγετική ομάδα. Μια ομάδα, δηλαδή, ηγετικών στελεχών που, ακόμη και αν δεν ταυτίζονται οι απόψεις τους, να διαθέτουν ένα υψηλό επίπεδο αλληλοκατανόησης, ειλικρινούς επικοινωνίας και συναντίληψης για τη συνολική πορεία του κόμματος. Προτείνω να το επιχειρήσουμε έστω και τώρα.

Στο πλαίσιο αυτό πρέπει με τόλμη να αναθέσουμε ρόλους ευθύνης και σε νεότερα πρόσωπα σε όλη την κλίμακα του κόμματος. Μια ηγετική ομάδα που φυσικά δεν θα διορίζεται από τον πρόεδρο, όπως γίνεται σε άλλα κόμματα, αλλά θα προκύπτει “φυσικώ δικαίω” λόγω ρόλων και συνεισφοράς, με έναν πρόεδρο ως “πρώτο μεταξύ ίσων”.

Η πρώτη προϋπόθεση είναι η “σαφήνεια” των κατευθύνσεων και η “σταθερότητα” των στόχων μας για τη νέα περίοδο: ιδεολογικό στίγμα, στρατηγική ανασύνθεσης της αριστεράς, Ευρώπη και σοσιαλιστική προοπτική, κινήματα και δράσεις για την ειρήνη, τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα.

Αναγκαίο είναι και ένα πρόγραμμα συγκεκριμένων στόχων, διεκδικήσεων και μεταρρυθμίσεων, ως αιχμές ενός συνολικού σχεδίου εναλλακτικού προς τα νεοφιλελεύθερα πρότυπα που κυριαρχούν.

Η τρίτη προϋπόθεση είναι η όποια νέα ηγεσία να έχει όχι μόνο την ευρύτατη δυνατή αποδοχή, αλλά και την ενεργή στήριξη όλων μας.