«Ποια καλά δημοσιονομικά; Η κυβέρνηση παίρνει  10 και δίνει 1 στον κόσμο»

Συνέντευξη στην εκπομπή Morning Point του Mega News, στους δημοσιογράφους Ανδρέα Παπαδόπουλο και Μαρία Αστερίου.

Το βίντεο της συνέντευξης

 

Σημεία της συνέντευξης

– Για τα δημοσιονομικά, που αναφέρεστε, το πρόβλημα είναι ότι δεν πρέπει να «φωτογραφίζουμε», πρέπει να ερμηνεύουμε. Τι θα πει καλά δημοσιονομικά; Αν συμπιέσουμε τις δαπάνες δημιουργούμε πλεόνασμα, αν βάλουμε φόρους δημιουργούμε πλεόνασμα. Και εμείς το κάναμε, από ανάγκη, και μας κατηγορούσαν όλοι τότε. Διότι το ΔΝΤ μας υποχρέωσε να πάρουμε πρόσθετα μέτρα. Η σημερινή κυβέρνηση τι έκανε, είναι πολύ απλό: όταν έχεις πληθωρισμό, έχεις πληθωριστικές τιμές, πας στο σούπερ μάρκετ και τα είδη έχουν ακριβύνει, ενώ ο μισθός δεν έχει αυξηθεί. Γι’ αυτό πολλές κυβερνήσεις μείωσαν τον ΦΠΑ. Άρα οι επιλογές είναι δύο για την ακρίβεια: Η πρώτη επιλογή είναι να μειώνω τους φόρους ώστε το κράτος να απορροφήσει μέρος της ακρίβειας. Η δεύτερη επιλογή είναι να διατηρήσω τους φόρους υψηλά ώστε να έχω περισσότερα έσοδα, να έχω πλεονάσματα και να μοιράζω μετά κατά βούληση. Η κυβέρνηση ακολούθησε τη δεύτερη τακτική, μαζεύει 10 και δίνει 1 στον κόσμο. Όταν, λοιπόν, αυτό το «φωτογραφίζεις» χωρίς να το ερμηνεύεις, ενδεχομένως δημιουργείς στρεβλές εντυπώσεις. Και προσοχή: η Ελλάδα δεν χρεοκόπησε μόνο για το δημόσιο χρέος. Χρεοκόπησε γιατί έχει αδύναμη παραγωγική βάση και μεγάλη εξάρτηση από ξένα κεφάλαια. Και πρέπει να συνειδητοποιήσουμε όλοι ότι ασφάλεια σήμερα δεν σημαίνει να αγοράζεις μόνο όπλα, αλλά να θωρακίζεις τη χώρα από ορατούς οικονομικούς κινδύνους και οικολογικές απειλές.

– Στις αναλύσεις που κάνουμε, διαπιστώνουμε ότι η «κοινωνική Αριστερά»,  αυτό που σχηματικά ονομάζουμε «αριστερό ημισφαίριο» είναι πολύ ευρύ. Αρχίζει από την Αριστερά που θέλει την υπέρβαση του καπιταλισμού και φτάνει σε δυνάμεις που θέλουν την καλύτερη και πιο κοινωνική λειτουργία του σημερινού συστήματος. Άρα, το εγχείρημα μιας προοδευτικής διακυβέρνησης δεν πρέπει να ξεκινά με αποκλεισμούς. Πρέπει να είναι ανοιχτό θετικό εγχείρημα, που όποιος θέλει και μπορεί να βοηθήσει είναι εντός. Άλλο θέμα, οι ευθύνες, οι ιεραρχίες, εκεί πρέπει να υπάρχουν δημοκρατικές διαδικασίες στη κατανομή ρόλων και ευθυνών.

– Το πιο σημαντικό που έδωσε ο ΣΥΡΙΖΑ, είναι ότι απέδειξε πως μια κοινωνία που βρίσκεται σε κατάσταση απελπισίας και που κινδυνεύει να εκτραπεί ακόμα και σε αντιδημοκρατικές επιλογές, έχει τη δύναμη με τη βοήθεια του λαϊκού παράγοντα να βρει δημοκρατικές λύσεις. Η επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ το 2012 δεν ήταν αυτονόητη, καθώς ήταν ένα κόμμα του 4%, με εσωτερικά προβλήματα και θυμίζω ότι η Χρυσή Αυγή ακόμα και μετά τη δολοφονία Φύσσα, κατέγραψε στις ευρωεκλογές του 2014 9%. Συνεπώς, ο ΣΥΡΙΖΑ μπόρεσε να εμπνεύσει εμπιστοσύνη και ελπίδα. Και το αποδίδω σε όλη τη δουλειά που είχε προηγηθεί.

– Το έργο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ έχει υποτιμηθεί, καθώς με τα δεδομένα υπό τα οποία κυβέρνησε έκανε ορισμένα σημαντικά πράγματα, όπως: έβγαλε τη χώρα από τα μνημόνια, πέτυχε μια ρύθμιση του χρέους που ως τότε δεν την δέχονταν οι δανειστές και τουλάχιστον μέχρι το 2032 νιώθουμε κάποια ασφάλεια, και άφησε το «μαξιλάρι», που επιβάλλεται να έχει μια χώρα με τα πρόβλημα που είχανε εμείς. Ακόμη μοίρασε με δίκαιο και στοχευμένο τρόπο τους όποιους πόρους με αποτέλεσμα να πετύχουμε μείωση της φτώχειας και των ανισοτήτων.