Άρθρο στην εφημερίδα “ΒΗΜΑ”_”Ιδιωτικός ο πλούτος – Δημόσιο το Χρέος”

                    ΙΔΙΩΤΙΚΟΣ Ο ΠΛΟΥΤΟΣ – ΔΗΜΟΣΙΟ ΤΟ ΧΡΕΟΣ*

 

Η «αξιοποίηση» της δημόσιας περιουσίας είναι η αγαπημένη εύκολη λύση που καιρό τώρα περιφέρεται σε πολιτικά γραφεία και επιχειρηματικά σαλόνια. Καθόλου πρωτότυπο αυτό, αφού, από ιδρύσεως του ελληνικού κράτους, το ροκάνισμα της δημόσιας περιουσίας υπήρξε ιδιόμορφη, όσο και κρίσιμη, πηγή ιδιωτικού πλουτισμού και συγκρότησης του ελληνικού κοινωνικού σχηματισμού. Και δεν είναι καθόλου τυχαίο που ως και σήμερα δεν έχουμε μητρώο των ακινήτων του δημοσίου ή κάποια καταγραφή τους, για να μην μιλήσουμε για το γεγονός ότι σε πολλές χώρες, μαζί με τον τακτικό προϋπολογισμό, κατατίθεται κάθε χρόνο και ειδικός προϋπολογισμός και απολογισμός για την περιουσία του αντίστοιχου κράτους. Μια τέτοια διαφάνεια θα ήταν προφανώς θανάσιμος εχθρός της «αξιοποίησης» της δημόσιας περιουσίας, όπως πολλοί την εννοούν, και γι’ αυτό οι ελληνικές κυβερνήσεις έχουν φροντίσει να μην υπάρχει.

     

Η άποψη ειδικότερα ότι το συσσωρευμένο δημόσιο χρέος μπορεί να αντιμετωπισθεί, έστω και μερικώς, με εκποίηση ή «αξιοποίηση» ή υποθήκευση δημόσιας περιουσίας, συνιστά έναν επικίνδυνο για την κοινωνία αναχρονισμό. Πρόκειται για μια αντίληψη που μας επιστρέφει στην εποχή του …Όθωνα, όταν με νόμο του 1853 το κράτος δανειζόταν με υποθήκη τον ελαιώνα της Άμφισσας, που τότε ήταν δημόσιος, ή μετοχές της Εθνικής Τράπεζας ή ό,τι άλλο είχε στην κατοχή του.

 

Και είναι αναχρονισμός διότι δεν θίγει τις αιτίες που δημιουργούν το πρόβλημα. Το δημόσιο χρέος δεν συνίσταται σε κάποιο μεμονωμένο δάνειο που πρέπει να αποπληρωθεί, αλλά είναι έκφραση ενός συστήματος που δημιουργεί συνεχώς χρέος μέσω της άνισης αναδιανομής, της φορολογικής ασυλίας των ισχυρών, της διάχυτης φοροκλοπής, των υπέρογκων εξοπλισμών, της κακοδιαχείρισης, της υφαρπαγής ή της σπατάλης δημόσιων πόρων. Αποπληρωμή του δημόσιου χρέους σημαίνει ριζική αλλαγή και, όπου χρειάζεται, ανατροπή αυτού του συστήματος. Και αυτό δεν γίνεται. 

 

Μάλιστα στο σύστημα αυτό προστέθηκαν πρόσφατα δύο ακόμη «επιταχυντές» της συσσώρευσης χρέους. Ο ένας είναι τα υψηλά επιτόκια δανεισμού και ο άλλος είναι η δραματική ύφεση που επιφέρει η πολιτική του Μνημονίου. Οι παράγοντες αυτοί εκτινάσσουν το χρέος και προσδίδουν σ’ αυτό πρωτοφανή δυναμική.

 

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τις φθινοπωρινές εκτιμήσεις της Ε.Ε., το δημόσιο χρέος, από 126,8% του ΑΕΠ το 2009, θα εκτιναχθεί στο 157,3% το 2013. Ως προς την πιο μακροπρόθεσμη δυναμική του, ο Lorenzo Smaghi, μέλος του Προεδρείου της ΕΚΤ, σε πρόσφατη ομιλία του αναφέρει ότι και μετά το 2020 το δημόσιο χρέος θα κινείται πάνω από τα επίπεδα του 120% του ΑΕΠ, και αυτό υπό την προϋπόθεση ότι επί σειρά ετών θα επιτυγχάνονται πρωτογενή δημοσιονομικά πλεονάσματα της τάξης του 6%. Κάτι τέτοιο όμως δεν έχει συμβεί ποτέ και σε καμία χώρα.

 

Απέναντι λοιπόν σ’ αυτή την αδυσώπητη δυναμική του χρέους η κυβέρνηση αντιπαραθέτει την εκποίηση δημόσιας περιουσίας 50 δις ευρώ ως το 2015, για να επιτύχει τι ακριβώς;

 

Κατά το ίδιο τον υπουργό οικονομικών, το σχέδιο αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε μείωση του χρέους κατά 5 – 6 ποσοστιαίες μονάδες, λόγω του ότι με το ποσό των 50 δις ευρώ μπορούν να επαναγορασθούν ελληνικά ομόλογα σε τιμές χαμηλότερες των ονομαστικών κατά 25% – 30%. Πέραν του ότι το αποτέλεσμα είναι ασήμαντο σε σχέση με τον όγκο του χρέους, αυτό θα έχει επιτευχθεί με μείωση της δημόσιας περιουσίας κατά 50 δις ευρώ ή 20% του ΑΕΠ. Άρα, η λεγόμενη «καθαρή οικονομική θέση», η σχέση, δηλαδή, ανάμεσα στην περιουσία και τις υποχρεώσεις του κράτους, θα έχει επιδεινωθεί κατά 14 ποσοστιαίες μονάδες.

 

Η όλη «σύλληψη» επομένως αυτή δεν εντάσσεται σε κάποιο σχέδιο που να βγάζει τη χώρα από την παγίδα του χρέους, ούτε σε κάποιο άλλο που θα αποσκοπούσε στην αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας για την κάλυψη των αναγκών του δημοσίου και άλλων κοινωνικών αναγκών. Αντίθετα ως μοναδικό αποτέλεσμα θα έχει την περαιτέρω αποξένωση του ελληνικού λαού από ένα ακόμη τμήμα του συλλογικού του πλούτου. Οδηγούμαστε έτσι σε μια κατάσταση στην οποία τελικά μόνο το χρέος θα είναι δημόσιο, μόνο αυτό θα ανήκει στο λαό, αφού τα δημόσια αγαθά συρρικνώνονται και ό,τι συνιστά δημόσια περιουσία εκποιείται. Είναι προφανές ότι αυτό δημιουργεί ένα μίγμα εκρηκτικό. Επομένως, είτε μέρος του χρέους πρέπει, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, να διαγραφεί ή να υποτιμηθεί, είτε μέρος του ιδιωτικού πλούτου να κοινωνικοποιηθεί, είτε ένας συνδυασμός και των δύο θα μπορούσε να γίνει η βάση για την αναγκαία επανεκκίνηση και ανασυγκρότηση της οικονομίας. Αυτή είναι μια από τις προϋποθέσεις για την έξοδο από την παγίδα του χρέους και το φαύλο κύκλο: χρέος – λιτότητα – ανεργία. Και μόνο σε ένα τέτοιο σχέδιο θα μπορούσε να έχει νόημα και η ανάδειξη, η καταγραφή και η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, με τελικό στόχο την προσαύξηση και όχι τη μείωσή της. 

 

*Το εν λόγω άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα με τον τίτλο: “ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ …. ΤΟΥ ΟΘΩΝΑ”      

Γιάννης Δραγασάκης - Yannis Dragasakis

Γιάννης Δραγασάκης - Yannis Dragasakis

12,806

Βουλευτής | ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία

Μεγάλη η απώλεια & βαθιά η θλίψη για τον ξαφνικό θάνατο του Ηλία Νικολακόπουλου. Υπήρξε αναμφισβήτητο σημείο αναφοράς για τον χώρο του. Η εγκυρότητα & η ακεραιότητά του θα λείψουν. Θα μας λείψει όμως & ένας καλός φίλος & προοδευτικός άνθρωπος, που είχε την ικανότητα να μας δείχνει τα πράγματα όπως είναι & όχι όπως θα θέλαμε να τα βλέπαμε. Η σκέψη μας στους δικούς του. ΓΔρ ... ΠερισσότεραΛιγότερα
Προβολή στο Facebook
~ Με την πολιτική της κυβέρνησης αυξήθηκε το χρέος σημαντικά, διευρύνθηκαν οι ανισότητες & η χώρα έγινε πιο ευάλωτη απέναντι σε εξωγενή σοκ, άρα είναι επείγουσα ανάγκη η αλλαγή πορείας & κατεύθυνσης της πολιτικής.~ Έχει σημασία λοιπόν με ποιο σχέδιο & με ποιες αξιακές πυξίδες θα αντιμετωπίσουμε τους νέους κινδύνους. Με πρότυπο τις κυβερνήσεις του παρελθόντος, που μας οδήγησαν στη χρεοκοπία ή με βάση όσα θετικά μπόρεσε να πετύχει η κυβέρνηση #ΣΥΡΙΖΑ εν μέσω τεράστιων παγίδων & δυσκολιών;~ Η πολιτική αλλαγή, η κυβερνητική αλλαγή, η ανάδειξη με την ψήφο του λαού μιας προοδευτικής κυβέρνησης είναι προϋπόθεση για την ανόρθωση & την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας.~ Η πολιτική αλλαγή είναι προϋπόθεση για να τελειώνουμε με τις παθογένειες, τις καθεστωτικές, ολιγαρχικές & πελατειακές λογικές & για την εφαρμογή μιας πολιτικής που προωθεί τη δικαιοσύνη, την ανθεκτικοτητα της οικονομίας & της κοινωνίας, την οικονομική & οικολογική βιωσιμότητα.~ Η πολλαπλή κρίση διαρκείας που ζούμε μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με ένα συνολικο προοδευτικό σχέδιο που θα έχει τη στήριξη αλλά & την ενεργή συμμετοχή της κοινωνίας. Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ καλείται σήμερα να μετατρέψει τα αιτήματα-ανάγκες σε ένα συνεκτικό πολιτικό σχέδιο* Στην εκδήλωση του Σύριζα Κισάμου με τον George Stathakis - Γιώργος Σταθάκης ... ΠερισσότεραΛιγότερα
Προβολή στο Facebook

Latest Twetter Feeds

YDragasakis @YDragasakis
Για τον καλό φίλο, σημαντικό επιστήμονα & προοδευτικό άνθρωπο, Ηλία Νικολακόπουλο, που η ξαφνική απώλειά του μας γέ… https://t.co/cvTrnX4Ocw
Να αποτρέψουμε επανάληψη του «λάθους» του 2009-10 & νέους κύκλους λιτότητας | "O κ. Ντράγκι, σε αντίθεση με τον κ.… https://t.co/Gl0TcSxaf2
RT @atsipras:Λέγατε «το όνομά μας είναι η ψυχή μας». Τώρα που η Τουρκία οικειοποιείται όλο το Αιγαίο, μέσω του εμπορικού σήματος… https://t.co/58bHqBA01u
Αλλά  δεν υπάρχει αμυντική θωράκιση αν τίθεται σε κίνδυνο η δημοσιονομική κυριαρχία & η κοινωνική συνοχή, & η χώρα… https://t.co/AoDEDLSKF4

Επικοινωνία

Μέγαρο Βουλής
10021, Αθήνα

τηλ (+30) 210 – 370 7299
(+30) 210 – 370 7972

e-mail
ydragasakis@parliament.gr