Το πακέτο με τα 28 δις ευρώ ψηφίστηκε από την κυβερνητική πλειοψηφία στη βουλή. Όμως, η αγορά παγώνει και η κρίση απλώνεται.

Χωρίς να παραγνωρίζουμε τις μακροχρόνιες προκλήσεις που θέτει η κρίση αυτή, είναι επείγουσα η ανάγκη για ένα σχέδιο ανάσχεσης της κρίσης με μέτρα άμεσης απόδοσης.

Τέτοιο μέτρο είναι η εθνικοποίηση της Εθνικής Τράπεζας. Μέσω της Εθνικής Τράπεζας και των άλλων τραπεζών δημόσιου συμφέροντος, μπορεί να ρεύσει χρήμα στην αγορά, να συμπιεστούν τα επιτόκια και να υποχρεωθούν και οι άλλες τράπεζες να ενεργήσουν ανάλογα. Το ΠΑΣΟΚ και το ΚΚΕ πρέπει να υπερβούν τις αναστολές τους και να διεκδικήσουν μαζί μας, αποφασιστικά, το στόχο αυτό.

Χωρίς μια τέτοια κίνηση, η ύφεση μπορεί να αποκτήσει βάθος και διάρκεια και να πυροδοτηθεί έτσι μια νέα κρίση – μέσα στην κρίση – ικανή να απειλήσει όχι μόνον τη ρευστότητα, αλλά και τη φερεγγυότητα του τραπεζικού συστήματος.

Το «εκρηκτικό μίγμα», για το οποίο έγραφα στη στήλη αυτή προ καιρού, γίνεται  πιο ορατό και δεν είναι τυχαίο που ο κ.Τρισέ προειδοποιεί τώρα κι αυτός ότι «κινδυνεύει η καρδιά του χρηματοπιστωτικού συστήματος».

Απέναντι σ’ έναν τέτοιο κίνδυνο, που δεν είναι καθόλου υποθετικός, πρέπει όλοι, με πρώτο τον Πρωθυπουργό, να αναλάβουν τις ευθύνες τους.

Ένα δεύτερο μέτρο άμεσης απόδοσης είναι η εφαρμογή ενός προγράμματος που να δημιουργεί 100.000 θέσεις εργασίας. Και τούτο γιατί κάθε μείωση του ΑΕΠ κατά 1% αυξάνει την ανεργία κατά 40.000 άτομα περίπου. Αν, λοιπόν, η αύξηση του ΑΕΠ πέσει από το 3,5% στο 1% ή και χαμηλότερα, η ανεργία θα αυξηθεί δραματικά.

Ένα σχέδιο 100.000 θέσεων εργασίας θα ήταν ένα ανάχωμα σ’ αυτό τον κίνδυνο.

Ένα τέτοιο σχέδιο απαιτεί γύρω στα 3 δις ευρώ, περίπου το 1% του ΑΕΠ ή το 10% του πακέτου υπέρ των τραπεζών. Με μια διαφορά: Το ποσό αυτό θα επιστραφεί στο δημόσιο ταμείο. Αν αυτά τα 3 δις € γίνουν μισθοί, το χρήμα αυτό θα γίνει τζίρος για την αγορά, θα ανακυκλωθεί 3-4 φορές μέσα στο χρόνο.  Αν υπολογίσουμε –πολύ συντηρητικά– έναν πολλαπλασιαστή 2, τότε από αυτά τα 3 δις θα δημιουργηθεί ένα «εθνικό εισόδημα» 6 δις. Αν υποθέσουμε ότι ο ΦΠΑ και οι λοιποί φόροι είναι κατά μέσο όρο 20%, τότε στο κράτος θα επιστραφούν 1,2 δις ευρώ ως φόροι και άλλα 1,2 δις ευρώ στα ασφαλιστικά ταμεία από εισφορές εργαζομένων και εργοδοτών (περίπου 40% επί των 3 δις). Οι υπολογισμοί είναι χονδρικοί. Το συμπέρασμα όμως είναι προφανές.

Ένα τέτοιο πρόγραμμα, που να δημιουργεί άμεσα 100.000 θέσεις εργασίας, αρχίζοντας με την κάλυψη κενών σε νοσοκομεία, σχολεία και άλλους τομείς αναγκών, είναι όχι μόνο αναγκαίο αλλά και εφικτό. Ας το διεκδικήσουμε. 

——————————————————————————————————–

*****Το παρόν άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα με τον τίτλο “Μαθήματα πολιτικής Οικονομίας”