Άρθρο στην εφημερίδα “ΑΥΓΗ”_”Μια διαφορετική συγχώνευση_

 

                 ΜΙΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ «ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΗ»

Τη Δευτέρα 24/2/2003, στα γραφεία του Κέντρου Έρευνας και Τεκμηρίωσης (Μαυροματέων 2Α) συγκαλείται η Γενική Συνέλευση των μελών του με θέμα οι «προοπτικές του Κέντρου Έρευνας και Τεκμηρίωσης».

Η εισήγηση του Δ.Σ. προς τα μέλη του θα είναι η «συγχώνευση» των μελών του ΚΕΤ, στον όμιλο «Ν. Πουλαντζάς», που και αυτός αναδημιουργείται.

Το Κέντρο Έρευνας και Τεκμηρίωσης δημιουργήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του ’90 και είχε τη μορφή Σωματείου. Είχε μια πλούσια δραστηριότητα, με συζητήσεις, σεμινάρια, εκδηλώσεις. Από τους κόλπους του ξεπήδησαν ορισμένες αξιόλογες πρωτοβουλίες. Καλλιέργησε την εθελοντική ανιδιοτελή προσφορά με σεβασμό στα ιδιαίτερα ενδιαφέροντα των μελών του. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι κατέκτησε μια δημοκρατική ανοιχτή λειτουργία, και ίσως αυτό, τελικά το κράτησε ζωντανό, παρά τις ποικίλες δυσκολίες, για μια δεκαετία. Το ΚΕΤ, στήριζε τον ΣΥΝ και στηρίχθηκε απ’αυτόν. Λειτούργησε όμως με όρους πλήρους αυτονομίας γεγονός που εκφράσθηκε και με τη συμμετοχή στη δράση του ατόμων που δεν ήταν μέλη του ΣΥΝ.

Μετά το 1996, που επέστρεψε στη Βουλή, ο ΣΥΝ, λόγω και του Νόμου περί χρηματοδότησης των κομμάτων και των τυπικών του απαιτήσεων, έκρινε σκόπιμη τη δημιουργία της Αστικής μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας «Ν. Πουλαντζάς» που ανέπτυξε επίσης μια πλούσια παράλληλη δράση.

Στην πράξη επήλθε μια «όσμωση» ιδεών και αντιλήψεων, ώστε εδώ και αρκετό καιρό άρχισε να συζητείται και στους δύο χώρους η ανάγκη μιας ενοποίησής τους.

Τώρα τα όποια τεχνικά προβλήματα υπήρχαν έχουν επιλυθεί. Ο «Ν. Πουλαντζάς» παίρνει τη μορφή ενός ανοιχτού «ομίλου». Χωρίς να κρύβει τους δεσμούς του με το ΣΥΝ θα λειτουργεί με όρους αυτονομίας. Όρος για τη συμμετοχή κάποιου θα είναι όχι η κομματική του ιδιότητα, αλλά η συμφωνία με τους σκοπούς του ομίλου και η διαθεσιμότητά του. Όλα αυτά θα αποκρυσταλλωθούν, μέσα από τις αναγκαίες δημοκρατικές διαδικασίες και την ιδρυτική συνέλευση του ομίλου.

Ύστερα απ’αυτά, δεν συντρέχει λόγος ύπαρξης διαφορετικών οργανισμών με ταυτόσημο αντικείμενο. Η ενοποίηση και κυρίως η διεύρυνση των ενεργών μελών, θα επιτρέπει μεγαλύτερη δραστηριότητα και επιτέλους μια πανελλαδική διάρθρωση, του νέου φορέα και των δραστηριοτήτων του.

Πιστεύω ότι τα μέλη του ΚΕΤ, θα κατανοήσουν αυτή την εξέλιξη ως μια νέα δυνατότητα, και θα θελήσουν να δραστηριοποιηθούν ακόμη πιο ενεργά μέσα στο νέο πλαίσιο.

Προσωπικά, όντας πρόεδρος του ΚΕΤ για αρκετό διάστημα, αισθάνομαι το κλείσιμο αυτού του κύκλου ως μια θετική εμπειρία. Βεβαίως, στο ΚΕΤ κάναμε λίγα σε σχέση με όσα θα θέλαμε. Αποδείχθηκαν όμως κι αυτά σημαντικά.

Το ΚΕΤ, στη φάση που δημιουργήθηκε, εξέφραζε ίσως μια πρόωρη, αλλά όχι ανεπίκαιρη συνειδητοποίηση των νέων απαιτήσεων που δημιουργεί η ανάγκη αναθεμελίωσης της Αριστεράς, και του θεωρητικού ιδεολογικού και προγραμματικού επανεξοπλισμού της. Το έργο αυτό, δεν μπορεί να το φέρει σε πέρας, κανένας φορέας της Αριστεράς από μόνος του, χωρίς μια ενεργοποίηση του ευρύτερου πνευματικού δυναμικού της Αριστεράς, χωρίς την αξιοποίηση της συλλογικής πείρας των κινημάτων, της συλλογικής γνώσης του αριστερού κινήματος, και μάλιστα σ’ένα ορίζοντα ευρύ, παγκόσμιο. Το έργο αυτό συνεπώς, αφορά τα κόμματα της Αριστεράς, αλλά και υπερβαίνει τα όρια και τις λειτουργίες τους. Έχει τις δικές του αυτόνομες απαιτήσεις.

Αν στις αρχές της δεκαετίας του ‘90, ένας τέτοιος προσανατολισμός αντιμετωπιζόταν με επιφύλαξη, σήμερα, με τον ένα ή άλλο τρόπο αναγνωρίζεται ως μια αδήριτη ανάγκη, αλλά και ως μια ελπιδοφόρα προοπτική.

Εύχομαι και ελπίζω στο πλαίσιο που δημιουργείται να γίνουν πιο τολμηρά και αποτελεσματικά βήματα προς την κατεύθυνση αυτή.