Πολλοί ρωτούν πως θα διαμορφωθεί το κοινωνικό και οικονομικό τοπίο μετεκλογικά.  Το ερώτημα είναι εύλογο διότι ακούγοντας κάποιος τους ηγέτες του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ νοιώθει πως μπαίνουμε σε μια περίοδο ανέσεων, «ευημερίας για όλους», «ανάπτυξης παντού», όπου όλα θα λειτουργούν «για τον άνθρωπο, όλα για τον πολίτη».  Πράγματι δεν υπήρξε κοινωνική ομάδα που να μην πήρε το «κατιτίς» με τη μορφή υποσχέσεων και από τους δύο αρχηγούς.  Δυστυχώς η πραγματικότητα αυτή είναι εικονική.  Μοιάζει με μαγική εικόνα.  Όλες οι υποσχέσεις είναι στον αέρα.

Όχι επειδή δεν υπάρχουν δυνατότητες για να ικανοποιηθούν κοινωνικές ανάγκες αλλά διότι για να γίνει αυτό χρειάζονται πολιτικές  αναδιανομής πλούτου και εξουσιών.  Μόνο έτσι η κοινωνία μπορεί να γίνει δικαιότερη και η δημοκρατία «συμμετοχική».  Τέτοια πολιτική όμως δεν υπάρχει ούτε στο πρόγραμμα της ΝΔ ούτε σε κείνο του ΠΑΣΟΚ.  Και τα δύο προγράμματα οδηγούν σε συνέχιση της συγκέντρωσης πλούτου και εξουσιών σε λίγα χέρια.

Η πραγματικότητα λοιπόν δεν έχει σχέση με το προεκλογικό της είδωλο.  Αμέσως μετά τις εκλογές ο ελληνικός λαός, οι εργαζόμενοι και οι νέοι ιδιαίτερα, θα είναι εντιμέτωποι με μια σκληρή πραγματικότητα.

Η ακρίβεια, πχ δεν αντανακλά μόνο την άνοδο των τιμών που ξανά «τσιμπάνε», αλλά ένα μονιμότερο χάσμα ανάμεσα στο κόστος ζωής που γίνεται «ευρωπαϊκό» και τα εισοδήματα που μένουν ελληνικά.  Όλα τα μέτρα που ανακοινώνονται κατά της ανεργίας αποσκοπούν στην ανακύκλωση της και όχι στην αντιμετώπιση της.  Το ασφαλιστικό παραμένει ένα ανοιχτό πρόβλημα.  Πέραν αυτών, πεδίο των δικαιωμάτων και της δημοκρατίας θα καταστεί κρίσιμο.  Ο ελληνικός λαός έχει επιλεγεί να λειτουργήσει ως ένα παγκόσμιο πειραματόζωο για νέες τεχνικές ελέγχου και καταστολής που θα τεθούν σε εφαρμογή στο όνομα της ασφάλειας των ολυμπιακών αγώνων.  Τέλος οι πιέσεις για αποστολή στρατευμάτων στο Ιρακ και για πιο ενεργή εμπλοκή μας στη «συμμαχία των προθύμων» θα γίνουν αφόρητες.

Όποια και αν είναι λοιπόν τα εκλογικά ποσοστά που θα συγκεντρώσουν τα κόμματα του δικομματισμού  ο μεγάλος πρωταγωνιστής στη νέα περίοδο θα είναι η κοινωνική δυσαρέσκεια.   Αλλά μόνο μια ισχυρή Αριστερά μπορεί να μετατρέψει αυτή τη δυσαρέσκεια σε πολιτική δύναμη για θετικές λύσεις.

Ο Συνασπισμός έδρασε όλα αυτά τα χρόνια και θα δράσει και στο μέλλον ως δύναμη ελέγχου της εξουσίας, υπεράσπισης των δικαιωμάτων του πολίτη, έκφρασης των κοινωνικών αναγκών.  Όντας μια δύναμη αδέσμευτη από συμφέροντα και σχέσεις διαπλοκής, κράτησε όρθια τη σημαία της πολιτικής ηθικής.

Η ψήφος υπέρ του Συνασπισμού της Ριζοσπαστικής Αριστεράς είναι μια χρήσιμη  ψήφος, αντίστασης και προοπτικής.

Ο Συνασπισμός της Ριζοσπαστικής Αριστεράς με τα ενωτικά του ψηφοδέλτια ανταποκρίνεται στο αίτημα για μια Αριστερά συσπειρωμένη και ικανή να αποτελέσει φορέα εναλλακτικής πολιτικής, και εργάζεται γι’αυτήν.

Είναι συνεπώς ψήφος όχι μόνο για την «επιβίωση» της Αριστεράς αλλά κυρίως για την αναβίωση της με τους όρους και τις απαιτήσεις της εποχής μας.  Και αυτή η ενωτική και ανανεωτική προσπάθεια θα συνεχιστεί και μετά τις εκλογές.