Ραδιοφωνική συνέντευξη «Στο Κόκκινο 105,5» στην εκπομπή «Ένα βλέμμα» του Νίκου Ξυδάκη.

Tο ηχητικό της συνέντευξης

Σημεία απο τη συνέντευξη

• Μετά την κατάρρευση του μύθου της παντοδυναμίας των αγορών το 2008 ζούμε ένα «συνεχές πολλαπλών κρίσεων», με τη μία κρίση να διαδέχεται την άλλη. Σήμερα υπάρχει μια μάχη μεταξύ δύο μεγάλων τάσεων σχηματικά. Από τη μία, εκείνης που επιδιώκει την επιστροφή σε «ό,τι ξέραμε», στο παλιό μοντέλο και στις συνθήκες που ανατροφοδοτούν τις κρίσεις και από την άλλη, μιας προοδευτικής που θέτει ως στόχο την προωθητική υπέρβαση. Αυτή ακόμα δεν είναι διαμορφωμένη, δεν έχει το χαρακτήρα μοντέλου ή νέου παραδείγματος. Όμως βλέπουμε ακόμα και μεγάλες δυνάμεις να αλλάζουν πορεία.
• Ο κ. Μητσοτάκης εμφανίζεται ως ηγέτης μια συμμαχίας των «εύκολων λύσεων» και ως οπαδός του «καλού σεναρίου». Πιστεύοντας ότι στο «τέλος όλα θα γίνουν» από μόνα τους, με αυτορρύθμιση των αγορών, προβάλλει διαρκώς μια θετική αφήγηση. Ένα είδος «θεσμικής ανεμελιάς». Ότι δήθεν τα πάντα θα φτιάξουν από μόνα τους. Ότι κάθε κρίση είναι προσωρινή. Ότι δεν χρειάζεται μια μόνιμη δημόσια παρέμβαση, αλλά συγκυριακά μόνο μέτρα, καθώς οι αγορές στο τέλος θα επιλύσουν καθετί. Αυτό είναι το μοντέλο διακυβέρνησης που δεν θέλει «πολυτελές ΕΣΥ».
• Την ώρα που διεθνώς απονομιμοποιείται ο νεοφιλελευθερισμός, στην Ελλάδα ο κ. Μητσοτάκης επιχειρεί μια νεοφιλελεύθερη αναδιάρθρωση. Εκτός εποχής, επιδιώκει να εδραιώσει ένα παλιό μοντέλο και αποτυχημένο, σε μια περίοδο που ακόμα και μεγάλες δυνάμεις αλλάζουν πορεία. Όταν το επιχειρούσε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης το ΄90, είχε μια «λογική», λάθος βέβαια και είδαμε που κατέληξε, σε κατάρρευση της κοινωνίας. Όμως συνέπλεε με την τάση της εποχής. Αυτή η πολιτική όμως είναι εκτός τόπου και χρόνου σήμερα με άγνωστες συνέπειες για το μέλλον.
• Η πολιτική του κ. Μητσοτάκη εδραιώνει συνθήκες ενός βαθύ δυισμού στην κοινωνία και μιας εκδοχής «δύο Ελλάδων». Μιας μικρής μερίδας που το περασμένο τετραήμερο κατέκλυσε τους πολυτελείς ταξιδιωτικούς προορισμούς, με εικόνες σαν εκείνες που βλέπαμε πριν από τη χρεοκοπία του 2010, και μιας μεγάλης μερίδας που συνθλίβεται από την ακρίβεια, αισθάνεται αποκλεισμένη και δεν βλέπει προοπτική.
• Με τον κ. Μητσοτάκη και την κυβέρνησή του δεν μπορεί να υπάρξει διέξοδος. Δεν μπορεί να υπάρξει ισχυρό ΕΣΥ, δεν μπορούν να γίνουν όσα η κοινωνία έχει ανάγκη. Χρειάζεται το συντομότερο προοδευτική αλλαγή. Με ΣΥΡΙΖΑ ισχυρό και 1ο κόμμα και νέα προοδευτική πλειοψηφία.