Ομιλία στην παρουσίαση του βιβλίου του Δ. Στρατούλη_Οι εργασιακές σχέσεις στη δίνη του νεοφιλελεύθερου τυφώνα_

Το βιβλίο του Δημήτρη Στρατούλη: «οι εργασιακές σχέσεις στη δίνη του νεοφιλελεύθερου τυφώνα», είναι ένας συνδυασμός θεωρητικής μελέτης και ζωντανών εμπειριών. Αυτός ο συνδυασμός, είναι που προσδίδει στο συγκεκριμένο βιβλίο μια ξεχωριστή ιδιαιτερότητα. Δεν πρόκειται για μια στενή θεωρητική διατριβή, αλλά ούτε μια απλή περιγραφή αποσπασματικών εμπειρικών παραδειγμάτων. Αντίθετα πρόκειται για μια συνολική και συστηματική ανάλυση με θεωρητικό υπόβαθρο και πολιτικο – κοινωνική προσέγγιση των αλλαγών που συντελούνται στη χώρα μας και διεθνώς, στο ευρύ πεδίο των εργασιακών σχέσεων, με την απορύθμιση του χρόνου εργασίας, την ελαστικοποίηση των αμοιβών, την εμφάνιση νέων άτυπων μορφών απασχόλησης, την διαμόρφωση γενικότερα, νέων συνθηκών εργασίας με μειωμένα εργασιακά δικαιώματα  που επηρεάζουν αρνητικά τόσο τη ζωή των εργαζομένων και των οικογενειών τους όσο και τους όρους συλλογικής έκφρασης και διαπραγμάτευσης της εργατικής δύναμης.

Το βιβλίο του Δημήτρη Στρατούλη, δείχνει πειστικά ότι οι αλλαγές αυτές δεν επιβάλλονται από κάποιες φυσικές ανάγκες της παραγωγικής διαδικασίας, ούτε είναι αναπόφευκτο αποτέλεσμα των νέων τεχνολογιών. Είναι αποτέλεσμα ταξικών και πολιτικών επιλογών που έχουν δύο στόχους. Ο πρώτος είναι η αύξηση της κερδοφορίας του κεφαλαίου μέσω της εντατικοποίησης της εκμετάλλευσης της εργατικής δύναμης. Ο δεύτερος είναι η αποδυνάμωση της συλλογικής δράσης των εργαζομένων και άρα η αποδυνάμωση της διαπραγματευτικής και της πολιτικής τους δύναμης.

Η απορύθμιση των εργασιακών σχέσεων, αν και δικαιολογείται συχνά από το στόχο της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας, δεν υπηρετεί ούτε θα μπορούσε να υπηρετήσει το στόχο αυτό.

Πρώτα-πρώτα, γιατί οι εργασιακές σχέσεις, τα επίπεδα αμοιβών, τα κοινωνικά στάνταρτς, γενικότερα, διαφέρουν από χώρα σε χώρα, αφού αυτά αντανακλούν τα διαφορετικά επίπεδα οικονομικής ανάπτυξης, τις διαφορετικές ιστορικές διαδρομές, τους συσχετισμούς των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων, ακόμα και τις πολιτιστικές παραδόσεις της κάθε χώρας. Αν, επομένως, επιχειρούσαμε να αντιγράψουμε και να εφαρμόσουμε, στη χώρα μας, τα κοινωνικά στάνταρτς που επικρατούν π.χ. στην Αλβανία, τη Βουλγαρία ή την Τουρκία, αυτό δε θα οδηγούσε σε βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας. Αντίθετα, θα οδηγούσε σε διάλυση της κοινωνίας και καταβαράθρωση της οικονομίας.

Δεύτερο, γιατί,  όταν αλλαγές αυτού του τύπου συντελούνται    σε μια χώρα, εύκολα αντιγράφονται από μια άλλη, άρα το όποιο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα της πρώτης χώρας ακυρώνεται εν τη γενέσει του. Το μόνο που μένει μέσα απ’ αυτές τις αλλαγές είναι η παγκόσμια συρρίκνωση των εργασιακών δικαιωμάτων  και η σύγκλιση των αμοιβών και των συνθηκών εργασίας προς τα κάτω, προς τα διεθνή ή περιφερειακά χειρότερα επίπεδα.

Αντίθετα οι χώρες που διακρίνονται διεθνώς για τις οικονομικές τους επιδόσεις όπως οι Σκανδιναβικές χώρες, χαρακτηρίζονται, από ισχυρά συστήματα κοινωνικής προστασίας συνδυασμένα με προωθημένα συστήματα εκπαίδευσης, υψηλές δαπάνες επιστημονικής έρευνας,   και παραγωγική εξειδίκευση σε οικονομικές δραστηριότητες που χαρακτηρίζονται από ένταση γνώσης, υψηλή παραγωγικότητα και προστιθέμενη αξία.

Η σύνδεση, συνεπώς, της ελαστικοποίησης, όπως λέγεται, των εργασιακών σχέσεων με την ανταγωνιστικότητα δεν είναι μόνο άστοχη αλλά είναι και αποπροσανατολιστική, αφού εκτρέπει τη δημόσια συζήτηση και την πολιτική από τους παράγοντες που πράγματι αναβαθμίζουν την παραγωγικότητα και τη διεθνή βιωσιμότητα μιας οικονομίας.

Ο Δημήτρης Στρατούλης, ενεργός συνδικαλιστής ο ίδιος και μάχιμο στέλεχος της Αριστεράς, δεν μπορούσε να μείνει μόνο στην περιγραφή των συντελούμενων αλλαγών ή στην ανάλυση των αιτιών και των συνεπειών τους και μόνον. Αντίθετα, προβληματίζεται και μας προβληματίζει, διατυπώνει προτάσεις ή ιδέες, που υπερβαίνουν τα όρια της αναγκαίας διαμαρτυρίας και καταγγελίας. Αναζητά, το βιβλίο αυτό, ιδίως στο 4ο μέρος του, την εναλλακτική πολιτική, την απάντηση δηλαδή στις συντελούμενες αλλαγές, από τη σκοπιά των συμφερόντων των εργαζομένων και της κοινωνίας. Μας φέρνει σε επαφή με προβληματισμούς που αναπτύσσονται στο εσωτερικό του συνδικαλιστικού κινήματος, με αιτήματα και διεκδικήσεις στην κατεύθυνση μας επαναρύθμισης των εργασιακών σχέσεων. Ανακαλύπτει νέες δυνατότητες συλλογικής δράσης, μέσα από τις εμπειρίες των νέων κοινωνικών κινημάτων και του αγώνα κατά της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης.

Καταλήγει, η όλη ανάλυση, σ’ ένα αισιόδοξο μήνυμα ότι, δηλαδή, ακόμη και όταν οι εργασιακές σχέσεις απορυθμίζονται, ακόμη και όταν παραδοσιακές μορφές οργάνωσης και συλλογικής δράσης εξασθενούν, αυτό κάθε άλλο παρά σημαίνει το τέλος των κοινωνικών αγώνων. Αντιθέτως, το βιβλίο του Δημήτρη Στρατούλη, μας επισημαίνει ότι ακόμη και στις συνθήκες αυτές ή ορθότερα εξαιτίας αυτών των συνθηκών, οι εργαζόμενοι, οι νέοι και οι νέες, μπορούν και ανακαλύπτουν νέες μορφές οργάνωσης, συλλογικής δράσης και αντίστασης.

Ο συγγραφέας, με τον τρόπο αυτό, προσεγγίζει τη διαλεκτική της εποχής μας. Από τη μία είναι η δυναμική και η λογική του κεφαλαίου, της ιδιοτέλειας, των πολέμων και της αρπαγής, που απελευθερώνεται και αποχαλιναγωγείται  από την πολιτική του νεοφιλελευθερισμού. Όψεις και εκδηλώσεις αυτής της δυναμικής το βιβλίο του Δημήτρη Στρατούλη μας προσφέρει σε αφθονία στο πεδίο των εργασιακών σχέσεων.

Από την άλλη, όμως, είναι μια ισχυρότατη αντίρροπη δυναμική που έχει την αφετηρία της στις ανάγκες των εργαζομένων και των κοινωνιών. Η αντίρροπη αυτή δυναμική, αμφισβητεί όχι μόνο το ένα ή το άλλο μεμονωμένο αποτέλεσμα του νεοφιλελευθερισμού, αλλά αμφισβητεί συνολικά τη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση και το νέο ιμπεριαλισμό της εποχής μας. Και όχι μόνο αμφισβητεί αλλά και διεκδικεί νέα δικαιώματα για τους εργαζόμενους, και τους πολίτες, ριζικές αλλαγές στην κοινωνία, και τον κόσμο συνολικά στην κατεύθυνση της διασφάλισης της ειρήνης, της προστασίας του περιβάλλοντος, και της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Η όξυνση της αντιπαράθεσης και της σύγκρουσης τελικά αυτών των αντίρροπων τάσεων, είναι κατά τη γνώμη μου αναπόφευκτη. Εκδηλώσεις του γεγονότος αυτού ζούμε ήδη στη Λατινική Αμερική, στα ξεσπάσματα των νέων στη Γαλλία, σε μικρογραφία τις ζούμε ακόμη και στη χώρα μας, όπως έδειξαν η μεγαλειώδης διαδήλωση που έγινε με αφορμή το 4ο Κοινωνικό Φόρουμ στην Αθήνα, και το ακόμη πιο νωπό ξέσπασμα της φοιτητικής νεολαίας ενάντια στην υποβάθμιση της δημόσιας παιδείας και τη θεσμοθέτηση των ιδιωτικών πανεπιστημίων.

Στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης αυτής δεν είναι μόνο οι εργασιακές σχέσεις και η αμοιβή εργασίας αν και αποτελούν έναν από τους πόλους της. Το πεδίο της αντιπαράθεσης είναι ευρύ. Στο επίκεντρό της, βρίσκεται το δικαίωμα στην εργασία και στην κοινωνική ασφάλιση. Είναι τα δικαιώματα, ευρύτερα, των πολιτών, των μεταναστών, των θρησκευτικών, των φυλετικών ή των πολιτιστικών μειονοτήτων. Είναι ακόμα το δικαίωμα πρόσβασης στα δημόσια αγαθά, σε ποσοτικά επαρκείς και ποιοτικά αναβαθμισμένες δημόσιες υπηρεσίες υγείας, εκπαίδευσης, ύδρευσης, μεταφορών κλπ. Είναι το δικαίωμα στην ειρήνη και το δικαίωμα στη ζωή, σ’ ένα καθαρό και διατηρήσιμο περιβάλλον.

Γιατί όμως είναι αναπόφευκτη η όξυνση αυτής της αντιπαράθεσης; Την απάντηση μας τη δίνουν οι ίδιες οι εξελίξεις. Πρώτον όλα αυτά τα δικαιώματα, είναι αυτά ακριβώς που αμφισβητούνται από το νεοφιλελεύθερο καπιταλισμό της εποχής μας. Αυτό γίνεται με την απορύθμιση των εργασιακών σχέσεων, τις ιδιωτικοποιήσεις, την εμπορευματοποίηση των συλλογικών αγαθών, την αχαλίνωτη δράση του χρηματιστικού κεφαλαίου, τις συχνές χρηματιστηριακές και οικονομικές κρίσεις, την πρωτοφανή ανισότητα και αστάθεια της παγκόσμιας ανάπτυξης. Δεύτερο, όπως έχουμε δει και στη χώρα μας, η νεοφιλελεύθερη πολιτική ακόμη και όταν οδηγεί σε κάποια ανάπτυξη, δηλαδή σε αύξηση του εθνικού εισοδήματος, αυτό γίνεται με τρόπο που διευρύνει  τις ανισότητες, δεν μειώνει την ανεργία, αντίθετα δημιουργεί νέες μορφές φτώχειας και κοινωνικής περιθωριοποίησης, αυξάνει συνολικά την ανασφάλεια των εργαζομένων και της κοινωνίας.

Η εναλλακτική λύση, συνεπώς, αν και στηρίζεται και στη συνδικαλιστική και στην κοινωνική δράση, υπερβαίνει τα όρια της δράσης αυτής, θέτει επί τάπητος το ζήτημα ενός συνολικού πολιτικού σχεδίου για την κοινωνία και την οικονομία, εναλλακτικού και ανταγωνιστικού προς τα κυρίαρχα δόγματα του νεοφιλελευθερισμού.

Το βιβλίο του Δημήτρη Στρατούλη μπορούμε να το δούμε και ως μια εισαγωγή σ’ αυτό το ευρύτερο ζητούμενο της εποχής μας και ως μια συμβολή για την κατανόησή του.

Γιάννης Δραγασάκης - Yannis Dragasakis

Γιάννης Δραγασάκης - Yannis Dragasakis

12,823

Βουλευτής | ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία

Ομιλία στην εκδήλωση της Νομαρχιακής Επιτροπής ΣΥΡΙΖΑ ΠΕΙΡΑΙΑ «Διέξοδοι & προοπτικές της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας / Η πρόταση του #ΣΥΡΙΖΑ - #Προοδευτική_Συμμαχία»▶️ Δείτε απευθείας την εκδήλωση ... ΠερισσότεραΛιγότερα
Προβολή στο Facebook
Σήμερα τιμούμε τη μνήμη των θυμάτων της Γενοκτονίας των Ποντίων που οδήγησε στον θάνατο και τον ξεριζωμό ένα σημαντικό κομμάτι του Ελληνισμού με μεγάλη ιστορία. Δεν ξεχνούμε πως οι Πόντιοι πρόσφυγες που ήρθαν στην Ελλάδα συνέβαλαν καθοριστικά στην κοινωνική, πολιτιστική και οικονομική ανόρθωση της χώρας παρά τις δυσκολίες και τις αντιξοότητες.Στηρίζουμε ενεργά την ανάδειξη της ιστορικής μνήμης, τη διεθνή αναγνώριση της ιστορικής αλήθειας σε επιστημονικό και διπλωματικό επίπεδο. Γνωρίζουμε ότι η διεθνής αναγνώριση της ιστορικής αλήθειας αλλά και ο διάλογος στη βάση του διεθνούς δικαίου, είναι η απάντηση σε κάθε μορφής εθνικισμό και αναθεωρητισμό που φέρνει νέους πολέμους, νέες γενοκτονίες και νέες εθνοκαθάρσεις. Αλλά και η βάση για την ανάπτυξη σχέσεων ειλικρινούς συνεργασίας και αμοιβαίου σεβασμού στην περιοχή μας. ... ΠερισσότεραΛιγότερα
Προβολή στο Facebook
Δήλωση για το αποτέλεσμα των εκλογών στο ΣΥΡΙΖΑ - ΠΣ ... ΠερισσότεραΛιγότερα
Προβολή στο Facebook
Σήμερα στο Περιστέρι* Μάθε πώς & που ψηφίζεις 👉 www.syriza.gr/page/ekloges.html#15Μαιου #ΣτειλεΤονΛογαριασμο ... ΠερισσότεραΛιγότερα
Προβολή στο Facebook
Η αυριανή εκλογική διαδικασία για την ανάδειξη του Προέδρου & της Κεντρικής Επιτροπής του #ΣΥΡΙΖΑ-#Προοδευτική_Συμμαχία δεν είναι απλά μια ακόμη «τυπική» εσωτερική δραστηριότητα που αποφάσισε το πρόσφατο Συνέδριό μας. Η 15η Μάη λαμβάνει τον χαρακτήρα ενός γεγονότος-σταθμού για την αλλαγή των πολιτικών συσχετισμών στη χώρα. Με γνώμονα τις ανάγκες & τις προσδοκίες της κοινωνίας, λοιπόν, ας αξιοποιήσουμε την αυριανή μέρα, ως ένα εφαλτήριο για μια νέα δυναμική πορεία. Κι από τη Δευτέρα, από όποια θέση κι αν βρίσκεται η καθεμιά & ο καθένας μας, όλες & όλοι μαζί θα δώσουμε τη μεγάλη μάχη για μια νέα αρχή. Κι αυτό είναι το πιο σημαντικό ζητούμενο της αυριανής ημέρας. Ένας ΣΥΡΙΖΑ πιο ισχυρός, πιο ενωμένος, πιο αποφασιστικός. Στον αγώνα την πολιτική αλλαγή & την προοδευτική διέξοδο. ΓΔρΓιάννης Δραγασάκης, Υποψήφιος για την ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία στην Περιφέρεια Αττικής* Μάθε πώς & που ψηφίζεις 👉 www.syriza.gr/page/ekloges.html#15Μαιου #ΣτειλεΤονΛογαριασμο ... ΠερισσότεραΛιγότερα
Προβολή στο Facebook

Latest Twetter Feeds

YDragasakis @YDragasakis
RT @leftgr:«Διέξοδοι και προοπτικές της Μικρομεσαίας Επιχειρηματικότητας»: Δείτε ζωντανά την εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ Πειραιά https://t.co/JDRYOFQnjM
RT @atsipras:Από σήμερα είμαστε ένα άλλο κόμμα. Πιο μαζικό, λαϊκό, νεανικό, ριζοσπαστικό. Και θέλω να υπενθυμίσω: Ο ΣΥΡΙΖΑ των 3… https://t.co/z1C5r6ev2r
RT @Neolaia_Syriza:Περισσότερα απο 150.000 μέλη, προσήλθαν μαζικά στις κάλπες σε όλη την Ελλάδα! Χιλιάδες νέοι/ες συστρατεύονται στη… https://t.co/1KNN0Yjw7Y
RT @syriza_gr:.@atsipras: Ο ΣΥΡΙΖΑ των 172.000 μελών θα είναι πρώτο κόμμα στις επόμενες εκλογές – Μεγάλο βήμα για να ξαναφέρουμε… https://t.co/DV93yXCpUW

Επικοινωνία

Μέγαρο Βουλής
10021, Αθήνα

τηλ (+30) 210 – 370 7299
(+30) 210 – 370 7972

e-mail
ydragasakis@parliament.gr