Ομιλία στην παρουσίαση του βιβλίου του Γ. Λαΐνου_Η αλήθεια πίσω από την κρίση στην Ολυμπιακή Αεροπορία Α.Ε. και άλλα θέματα αερομεταφορών_

Πριν καταθέσω τις απόψεις μου, θα ήθελα να πω ότι βρήκα εξαιρετικά ενδιαφέροντα τα όσα μας είπε ο κ. Ακριβάκης, διότι αποτελούν γεγονότα και όχι απλώς απόψεις και ιδέες. Και μας τα καταθέτει ένας εκ των πρωταγωνιστών.

 Αυτό είναι το κύριο χαρακτηριστικό και του υπό συζήτηση βιβλίου.

Είναι ένα βιβλίο – τεκμήριο. Όχι μόνο με την έννοια ότι τεκμηριώνει  τις απόψεις που ο κ. Λαΐνος καταθέτει, αλλά με την έννοια ότι αποτελεί και τεκμήριο για το τι έγινε και τι δεν έγινε όλα αυτά τα χρόνια στην ΟΑ. Για τα τεκμήρια δεν έχει νόημα να πει κανείς πολλά. Τα εντοπίζει και τα προτείνει ως αποδεικτικό υλικό για όποιον θέλει να δει την αλήθεια.

Θα ήθελα όμως να αξιοποιήσω την ευκαιρία και να προχωρήσω σε ορισμένες σκέψεις. Το ερώτημα που έκανε η συντονίστριά μας και το ονόμασε δημοσιογραφικό, “γιατί πρέπει να φτάνουν τα πράγματα στο αμήν”, είναι ένα πολιτικό ερώτημα. Ή μάλλον είναι και πολιτικό ερώτημα.

Είναι σύνηθες, θέλω να πω, φαινόμενο και στη Βουλή και στην πολιτική μας ζωή, ένα πρόβλημα να “ανοίγει” όπως λέμε, στο στάδιο που, ενδεχομένως, πια δεν επιδέχεται λύση. Η κοινωνία, γενικότερα,  συνειδητοποιεί το πρόβλημα όταν πια ο άρρωστος είναι στην εντατική. Και σ’ εκείνη τη φάση είτε δεν υπάρχει λύση είτε οι όποιες λύσεις είναι επώδυνες.

Έτσι έγινε και με την ΟΑ.  

Θα ήθελα να επισημάνω και ένα κενό του βιβλίου, μια “αδυναμία”, αν μπορώ να το πω έτσι.

Θα πρότεινα στον κ. Λαΐνο, σε μία επόμενη έκδοση ίσως, να βάλει σε παράρτημα τα ονόματα όλων όσων πέρασαν από τη διοίκηση της ΟΑ, διότι και αυτό είναι ένα πολύτιμο υλικό για τον ιστορικό του μέλλοντος. Ποιοι διοίκησαν την ΟΑ; Και ποιοι άλλοι, πέραν του κ. Ακριβάκη, έστω και τώρα, καταθέτουν με αίσθημα ευθύνης τη μαρτυρία τους;

Είναι γενική άποψή μου αυτή, δηλαδή όποιος έχει ασκήσει δημόσιο λειτούργημα και έχει διαμορφώσει γνώμη και εμπειρία, ιδίως σε θέματα που εμπεριέχουν συγκρούσεις συμφερόντων, νομίζω ότι έχει υποχρέωση να δημοσιοποιεί τις εμπειρίες και διαπιστώσεις του. Είναι ένα γενικότερο πρόβλημα. Πολλές φορές, βλέποντας συζητήσεις στις τηλεοράσεις και ξέροντας πρόσωπα και πράγματα, μένει κανείς με την εντύπωση ότι αυτοί που ξέρουν δεν μιλούν και αυτοί που μιλούν δεν ξέρουν.

Διάβαζα προ ημερών στην “Καθημερινή” ότι στην Ελβετία την πρώην διοίκηση της Swissair την πήγαν στο δικαστήριο. Κατηγορώντας την όχι για διαφθορά, για σκάνδαλα κλπ, αλλά για την αποτυχία της, και γιατί οδήγησε τη Swissair στην πτώχευση.

Εάν λοιπόν και εδώ υπάρξει κάποια έρευνα, νομίζω ότι το βιβλίο του κ. Λαϊνου, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ένα “προανακριτικό υλικό”, ας το πω έτσι. Μαζί μ’ αυτά που είπε κι ο κ. Ακριβάκης.

Η δεύτερη παρατήρηση που θέλω να κάνω μπαίνοντας στην ουσία του θέματος που συζητούμε, είναι ότι ζούμε σ’ ένα πολιτικό περιβάλλον όπου κάθε τι το δημόσιο έχει ενοχοποιηθεί. Ζούμε την εποχή των ιδιωτικοποιήσεων και της αγιοποίησης του “ιδιωτικού”.

Σημαίνουν λοιπόν αυτά τα γεγονότα το τέλος της δημόσιας επιχείρησης; Επιτρέψτε μου επί του θέματος αυτού δυο επισημάνσεις.

Ο κ. Ακριβάκης υποστήριξε ότι μία από τις αιτίες του προβλήματος της ΟΑ ήταν ότι, μέσω της ΟΑ, ασκήθηκε κοινωνική πολιτική. Ρωτάω: Είναι επί της αρχής αυτό κακό; Κατά την άποψή μου δεν είναι, με την προϋπόθεση ότι οι δαπάνες και το κόστος, που οφείλονται στην αιτία αυτή, εγγράφονται σε ξεχωριστό προϋπολογισμό και δεν πλήττουν τη βιωσιμότητα της επιχείρησης.

Δηλαδή, όπως στο λογαριασμό της ΔΕΗ αναγράφεται “Για τη ΔΕΗ πληρώνετε τόσα, για την τηλεόραση πληρώνετε τόσα, για το δήμο πληρώνετε τόσα”, το ίδιο θα μπορούσε να γίνει και για τις κοινωνικές δαπάνες των ΔΕΚΟ. Και αν γινόταν αυτό, θα μπορούσε κανείς να συζητήσει και αν είναι σκόπιμες οι όποιες τέτοιες δαπάνες. Άρα, μπορεί να λειτουργήσει η δημόσια επιχείρηση, μπορεί ακόμα και να λειτουργήσει ως όχημα κοινωνικής πολιτικής, εν όλω ή εν μέρει, υπό τον όρο όμως ότι η κοινωνική πολιτική θα πληρώνεται από τον κρατικό προϋπολογισμό και όχι από την επιχείρηση.

Μια δεύτερη επισήμανση.

Υπάρχει η άποψη ότι οι δημόσιες επιχειρήσεις έγιναν για λόγους … ιδεολογικούς, διότι, δηλαδή κάποιοι άνθρωποι ή κάποια κόμματα είχαν κρατικίστικες αντιλήψεις. Και γι’ αυτό έχουμε δημόσιες επιχειρήσεις. Η ιστορική αλήθεια, ξέρετε, είναι διαφορετική.

Η ΔΕΗ στην Ελλάδα έγινε κρατική με υπόδειξη της αμερικάνικης αποστολής που ουσιαστικά συγκυβερνούσε μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο στην Ελλάδα.

Ο ΟΤΕ ξεκίνησε ως δημόσια επιχείρηση με υπόδειξη, επίσης, της αμερικάνικης αποστολής. Το ίδιο και η ΕΥΔΑΠ, ο ΕΟΤ κλπ.

Οι Αμερικάνοι ήταν κρατιστές ή σοσιαλιστές ; Όχι, βέβαια!

Η αμερικάνικη αποστολή γνώριζε ότι υπάρχουν ορισμένοι τομείς που δεν μπορούν ή δεν πρέπει να λειτουργούν με σκοπό το κέρδος, διότι καλύπτουν καθολικές ανάγκες και λειτουργούν ως υποδομές για ολόκληρη την οικονομία και την κοινωνία.

Που σημαίνει ότι, αν σ’ αυτούς τους τομείς δεν παρέμβει το κράτος, εάν δεν υπάρξει δημόσια επιχείρηση, θα υπάρξει ένα έλλειμμα, δε θα ικανοποιείται μια καθολική ανάγκη της κοινωνίας, διότι οι αγορές λειτουργούν πάντα μ’ έναν τρόπο αποσπασματικό και επιλεκτικό.

Στην κατηγορία αυτή ανήκει και η Ο.Α.

Ο καθηγητής Λαΐνος ανατρέπει το μύθο ότι η Ολυμπιακή όσο ήταν ιδιωτική ήταν κερδοφόρα και όταν την πήρε το δημόσιο έγινε ζημιογόνα.

Ανατρέπει το μύθο αυτό στον πρόλογό του και ο νυν Γ. Γ.  Κοινωνικών Ασφαλίσεων του Υπουργείου Εργασίας κ. Κωστόπουλος της Ν.Δ. 

Τεκμηριώνεται ότι η Ολυμπιακή ήταν επιδοτούμενη και όταν βρισκόταν υπό ιδιωτικό ιδιοκτησιακό καθεστώς.

Άρα οι αερομεταφορές, γενικώς και ειδικότερα, σε μια χώρα νησιωτική και μικρή όπως είμαστε εμείς, με τις ιδιαιτερότητες, ποτέ δεν ήταν ένας τομέας κερδοφόρας δραστηριότητας. Και ήταν τεράστιο πολιτικό σφάλμα – και εξακολουθεί να είναι – όλη η συζήτηση περί ιδιωτικοποίησης της Ολυμπιακής.

Δεν ιδιωτικοποιείται η ΟΑ.    Διαλύεται.

Εκείνο που θα ‘πρεπε και πρέπει να συζητήσουμε, είναι υπό ποιο μοντέλο δημόσιας επιχείρησης μπορεί να υπάρξει η ΟΑ, ούτως ώστε να λειτουργεί με διαφάνεια και με βάση τις αρχές της οικονομίας, της αποτελεσματικότητας και της εξυπηρέτησης του δημόσιου συμφέροντος.

Η απάντηση λοιπόν στο δεύτερο ερώτημα είναι ότι το βιβλίο του κ. Λαΐνου δε συνιστά ένα μνημόσυνο στη μνήμη των δημόσιων επιχειρήσεων, αλλά είναι πηγή προβληματισμού για ένα νέο μοντέλο δημόσιας επιχείρησης που παραμένει αναγκαίο στο χώρο των αερομεταφορών και σε άλλους τομείς.

Ολοκληρώνοντας, θα ήθελα να εξάρω, πέραν του συγκεκριμένου βιβλίου, τη συνολικότερη διαχρονική συμβολή του κ. Λαΐνου στην κατανόηση των εξελίξεων στις ελληνικές αερομεταφορές.

Η συμβολή του αυτή πρέπει να αναγνωρισθεί.

Προσωπικά διαπίστωσα τη σημασία αυτής της συμβολής, πολλές φορές, στη Βουλή. Υπήρξαν αρκετές περιπτώσεις που πέσαμε θύματα παραπληροφόρησης τόσο από πολιτικές ηγεσίες του Υπουργείου Μεταφορών όσο και από προέδρους της Ολυμπιακής. Αναφέρομαι σε ακροάσεις των τελευταίων στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής. Αν κάποιος μελετήσει τα πρακτικά, θα διαπιστώσει όχι μόνο απόκρυψη στοιχείων, αλλά και συνειδητή συγκάλυψη της πραγματικότητας από μέρους διοικούντων της Ολυμπιακής. Πολλές φορές η αρθρογραφία του κ. Λαΐνου αποτελούσε βασική ή και μοναδική πηγή πληροφόρησης επί των πραγματικών δεδομένων.

Εύχομαι στον κ. Λαΐνο να είναι πάντα δημιουργικός και παραγωγικός.

Γιάννης Δραγασάκης - Yannis Dragasakis

Γιάννης Δραγασάκης - Yannis Dragasakis

12,907

Υποψήφιος Βουλευτής Δυτικού Τομέα Αθηνών | ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία

Μαζί - Να ανατρέψουμε τους συσχετισμούς & στη Δυτική ΑθήναΣΥΡΙΖΑ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΘΗΝΑΣΝεολαία ΣΥΡΙΖΑ Δυτικής Αθήνας#ΣΥΡΙΖΑΠΣ#ξεκινάμε_πάλι_μαζί#εκλογές2023 ... ΠερισσότεραΛιγότερα
Προβολή στο Facebook
Εχθές ο κ. Σκέρτσος υποτίθεται ότι... αποκάλυψε τα «fake news» του ΣΥΡΙΖΑ για τη φορολογία & το εισόδημα. Για το πώς οι έμμεσοι φόροι σε συνθήκες πληθωρισμού αυξάνουν τη φορολογική επιβάρυνση το αναλύσαμε εχθές. Σήμερα, ας δούμε πώς ο πληθωρισμός μειώνει το πραγματικό εισόδημα.❌ Ο κ. Σκέρτσος ισχυρίστηκε ότι: «Οι μισθοί αυξήθηκαν δεν μειώθηκαν». ❌ Και για την Έκθεση του ΟΟΣΑ που έλεγε το ακριβώς αντίθετο, ο κ. Σκέρτσος ισχυρίστηκε ότι «Έγινε τον Νοέμβριο του 2022. Όχι τον Απρίλιο του 2023... άρα δεν ήταν επίκαιρη…».📉Αφού δεν τους αρέσει λοιπόν η Έκθεση του ΟΟΣΑ, ας δούμε τι λέει η Έκθεση της Κομισιόν (Country Report) που δημοσιεύτηκε στις 25.5.2023, άρα είναι εντελώς… επίκαιρη. ❗️Το πρώτο που λέει είναι ότι «ο πραγματικός μισθός στην Ελλάδα για το 2022 μειώθηκε κατά 4,7%, γιατί η ονομαστική αύξησή του υπολειπόταν της αύξησης του πληθωρισμού». Άρα επιβεβαιώνει επί της ουσίας την Έκθεση του ΟΟΣΑ. ❗️Το δεύτερο που λέει είναι ότι η αύξηση που δόθηκε εντός Απριλίου αναμένεται να αποκαταστήσει «μερικώς» την περαιτέρω μείωση των πραγματικών μισθών το 2023. 1️⃣ Συμπέρασμα 1ο: Οι πραγματικοί μισθοί μειώθηκαν το 2022, & με «τη βούλα» της Κομισιόν, επομένως ο κ. Σκέρτσος ψεύδεται εφόσον υποστηρίζει το αντίθετο. 2️⃣ Συμπέρασμα 2ο: Οι πραγματικοί μισθοί αναμένεται να μειωθούν & το 2023 εάν δεν υπάρξει αλλαγή πολιτικής. 3️⃣ Συμπέρασμα 3ο: Η κυβέρνηση χρησιμοποιεί τον πληθωρισμό ως εργαλείο για να μειώνει αφανώς το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών μέσω ανεπαρκών αυξήσεων που δεν καλύπτουν την άνοδο του πληθωρισμού και μέσω των έμμεσων φόρων που «πολλαπλασιάζονται» εξαιτίας της ακρίβειας. Με τους δυο αυτούς τρόπους εγκαθιστά ένα σύστημα εσωτερικής υποτίμησης των μισθών οι συνέπειες της οποίας θα φανούν σωρευτικά τα επόμενα χρόνια. 🚮 Όσο για την… υπόσχεση της ΝΔ για αυξήσεις 25% είναι εντελώς αίολη & απατηλή αφού δεν δεσμεύεται για την αποκατάσταση της αγοραστικής δύναμης των μισθών. 🚫 Αυτή ήταν η πολιτική της ΝΔ για 4 χρόνια & αυτή & χειρότερη θα είναι εάν δεν ανατραπούν οι συσχετισμοί στις 25 Ιούνη. #ΣΥΡΙΖΑΠΣ#ξεκινάμε_πάλι_μαζί#εκλογές2023 ... ΠερισσότεραΛιγότερα
Προβολή στο Facebook
Και με τη «βούλα» της Ευρωπαϊκής Επιτροπής [Έκθεση Μακροοικονομικών Ανισορροπιών, σ.12], ο υψηλός πληθωρισμός στην Ελλάδα πυροδοτείται από τα υψηλά κέρδη. Αυτά που η ΝΔ άφησε ανεξέλεγκτα, χωρίς έλεγχο στις αγορές. Υπερκέρδη που είναι η άλλη όψη της αφαίμαξης του εισοδήματος εξαιτίας των έμμεσων φόρων που η ΝΔ άφησε άθικτους. Αυτή ήταν η 4ετία ΝΔ & Κυριάκου Μητσοτάκη, αυτή & χειρότερη θα είναι μια νέα, αν δεν ανατρέψουμε τους συσχετισμούς στις 25 Ιούνη#ΣΥΡΙΖΑΠΣ#ξεκινάμε_πάλι_μαζί#εκλογές2023 ... ΠερισσότεραΛιγότερα
Προβολή στο Facebook
"Τα μηνύματα της κοινωνίας & ο κρίσιμος αγώνας που έχουμε μπροστά μας"H 21η Μάη ήταν ένα σοκ για όλες & όλους μας. Και ήταν ένα σοκ όχι τόσο γιατί «έπεσαν έξω οι δημοσκοπήσεις» ή γιατί τις «διαβάσαμε λάθος», αλλά γιατί η επαφή με την κοινωνία, η ζωντανή επικοινωνία με τους ανθρώπους μάς έδινε δύναμη & ελπίδα για την πολιτική αλλαγή.Το βλέπαμε στις μεγάλες συγκεντρώσεις του #ΣΥΡΙΖΑΠΣ & του Αλέξη Τσίπρα στην Αθήνα, στην Πάτρα, στο Ηράκλειο & σε όλη την Ελλάδα. Αλλά & προσωπικά, στην καθημερινή επαφή μου με τους πολίτες στις γειτονιές της Δυτικής Αθήνας εκφραζόταν έντονα η ανάγκη για πολιτική αλλαγή.Η πρόταση προοδευτικής διεξόδου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ είχε αφετηρία ακριβώς τις ανάγκες &τις αγωνίες αυτές. Δεν έπεισε όμως. Κι αυτό μένει στο τέλος της ημέρας. Και για αυτό πρέπει να γίνει η αφετηρία έρευνας & συζήτησης που δεν πρέπει να μείνει στα ρηχά & προφανή αλλά να πάει σε βάθος. Πολλά πρέπει να αλλάξουν στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Και θα αλλάξουν.Προέχει όμως η άμεση μάχη της 25ης Ιούνη, που είναι κρίσιμη για τη χώρα & για την προοπτική της Αριστεράς & της προοδευτικής παράταξης. Στεκόμαστε με σεβασμό μπροστά στη λαϊκή ετυμηγορία & αφουγκραζόμαστε τα μηνύματα της. Όμως το εκλογικό αποτέλεσμα δεν διαγράφει, ούτε αμνηστεύει εγκλήματα που διαπράχτηκαν κατά της δημοκρατίας & του κράτους δικαίου από την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Ούτε εξαλείφει τις συνέπειες της προκλητικά άνισης κατανομής & κατασπατάλησης δημόσιων πόρων. Και δεν πρέπει να υπάρχει αμφιβολία πως μια νέα κυβέρνηση Μητσοτάκη, πιο ανεξέλεγκτη αυτή τη φορά, συνεπάγεται νέες απειλές για το κοινωνικό κράτος δικαίου. Άλλωστε όπως έχει ήδη προαναγγελθεί από στελέχη της, αν αποκτούσε μια πλειοψηφία 180 βουλευτών στη νέα Βουλή, η ΝΔ θα την αξιοποιούσε για την αλλαγή του Συντάγματος με μονομερή τρόπο & σε συντηρητική κατεύθυνση. Είναι ευθύνη μας να επισημάνουμε τους κινδύνους & καλούμε σε δημοκρατική συστράτευση για την αποτροπή τους. Οι εκλογές της 25ης του Ιούνη είναι κρίσιμες και για το μέλλον της Αριστεράς & της προοδευτικής παράταξης. Πέρα από λάθη & αδυναμίες του ίδιου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ που οδήγησαν σε εκλογική απομάκρυνση ανθρώπους που τον στήριξαν προηγούμενα, τα κόμματα της ήσσονος αριστερής & προοδευτικής αντιπολίτευσης με την απαξίωση της απλής αναλογικής, την απόρριψη ακόμη & συζήτησης για προγραμματική συνεργασία & τη μονομέτωπη επίθεση στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ διευκόλυναν αντικειμενικά την ισχυρή επικράτηση της Δεξιάς του κ. Μητσοτάκη. Για την απόκρουση όμως των κινδύνων & για την ήττα της Δεξιάς ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ θεωρεί αναγκαία την οικοδόμηση προϋποθέσεων, μέσα στην κοινωνία, για μια ευρεία συμπαράταξη αριστερών & προοδευτικών δυνάμεων. Και δεσμεύεται ότι θα συνεχίσει να εργάζεται για αυτή.Η άμεση μεγαλύτερη δυνατή στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ είναι, συνεπώς, επιτακτική για τον αποτελεσματικό έλεγχο της νέας κυβέρνησης Μητσοτάκη από αριστερή & προοδευτική σκοπιά, & για την οργάνωση από καλύτερες θέσεις της προοδευτικής ανατροπής των πολιτικών σχηματισμών, & την προοδευτική διέξοδο.Ασφαλώς πρέπει να αναζητηθούν και να συζητηθούν σε βάθος οι αιτίες της ήττας. Αλλά σημασία έχει από πια σκοπιά & με ποιο τρόπο θα «διαβάσουμε» & θα αντιμετωπίσουμε την ήττα. Υπάρχει η επιλογή του ατελείωτου πένθους & της παραίτησης, της συγκάλυψης των προβλημάτων ή της επιδερμικής ενασχόλησης με αυτά. Υπάρχει όμως & η επιλογή να αξιοποιήσουμε την ήττα ως πηγή μάθησης & δύναμης για το μέλλον. Και είναι η μόνη που ταιριάζει στην Αριστερά & η μόνη που έχει δικαιωθεί ιστορικά. Αυτή η «αξιοποίηση» είναι που αξίζει για τον «κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ», που από το 2012 μέχρι σήμερα μας κατέστησε δύναμη ανανέωσης αλλαγής στο πολιτικό σύστημα της χώρας, αλλά & ευθύνης απέναντι στην κοινωνία, τον τόπο & τους ανθρώπους του. Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η παραμονή στη κορυφή των λαϊκών προτιμήσεων αποδείχτηκε πιο δύσκολη από την κατάκτησή της. Και αυτό είναι ένα από τα θέματα που πρέπει να μας απασχολήσουν στο άμεσο μέλλον: με ποιες ταξικές αναφορές, ποιες κοινωνικές συμμαχίες, ποιες οργανωτικές, δικτυακές & θεσμικές μορφές, ποιο πολιτικό σχέδιο & ποιες μεθόδους επικοινωνίας μπορούμε να ανταποκριθούμε στις ανάγκες & τις προσδοκίες του κόσμου της εργασίας, της δημιουργίας & της νέας γενιάς; Μπροστά μας, λοιπόν, έχουμε την πιο κρίσιμη μάχη, τη μάχη που θα κρίνει πολλά τόσο για τη χώρα όσο & για την Αριστερά & τον προοδευτικό κόσμο. Η εύλογη απογοήτευση & η στενοχώρια που από χθες κυριαρχούν, πρέπει να γίνουν βούληση & αποφασιστικότητα για δράση. Να απευθυνθούμε με ευκρίνεια & ειλικρίνεια, στον αριστερό & προοδευτικό κόσμο, για να αξιοποιήσουμε τη δύναμη που θα μας δώσει, ώστε πιο ταπεινά, πιο ταξικά, πιο συστηματικά να χτίσουμε από τα κάτω προς τα πάνω τις προϋποθέσεις του μετασχηματισμού που έχει ανάγκη η κοινωνία μας. Να δημιουργήσουμε ξανά το μεγάλο προοδευτικό ρεύμα, ιδεών, συλλογικών πρωτοβουλιών, πολιτισμικής & κοινωνικής δράσης που διέσωσε την κοινωνία στα πιο κρίσιμα χρόνια της, που έδωσε δημοκρατική διέξοδο στην κρίση το 2015 & πρέπει να μπορέσει να εκφράσει πλειοψηφικά τις δημιουργικές δυνάμεις της κοινωνίας σήμερα. Όλα αυτά όμως πρέπει να σχεδιαστούν & να γίνουν τώρα στις νέες κοινωνικές & πολιτισμικές πραγματικότητες που πρέπει να κατανοήσουμε σε βάθος. Ο κόσμος κρίνει τους ανθρώπους και τα κόμματα «στα δύσκολα». Είμαστε ξανά υπό τη κρίση των εργαζόμενων, της νεολαίας & της κοινωνίας. Και ο πρώτος μεγάλος σταθμός σε αυτή την νέα δημιουργική δοκιμασία είναι η 25η Ιούνη.ΥΓ: Όλον αυτόν τον καιρό στη Δυτική Αθήνα είχα την τύχη να συναντήσω παλιούς αγωνιστές & αγωνίστριες, να συνομιλήσω με πολίτες που έβλεπα για πρώτη φορά, να συναντηθώ με τις αγωνίες αλλά & το πάθος των νέων για ένα κόσμο φτιαγμένο με διαφορετικά αξιακά υλικά. Οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλες & όλους που μου προσέφεραν αυτές τις ζωογόνες εμπειρίες & ξεχωριστά σε όσους και όσες με τίμησαν & με την ψήφο τους για μια ακόμη φορά.ΣΥΡΙΖΑ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΘΗΝΑΣΝεολαία ΣΥΡΙΖΑ Δυτικής Αθήνας ... ΠερισσότεραΛιγότερα
Προβολή στο Facebook

Latest Twetter Feeds

YDragasakis @YDragasakis

Could not authenticate you.

Επικοινωνία

Μέγαρο Βουλής
10021, Αθήνα

τηλ (+30) 210 – 370 7299
(+30) 210 – 370 7972

e-mail
ydragasakis@parliament.gr